скульба́чаны
прыметнік, якасны
| скульба́чаны | скульба́чаная | скульба́чанае | скульба́чаныя | |
| скульба́чанага | скульба́чанай скульба́чанае |
скульба́чанага | скульба́чаных | |
| скульба́чанаму | скульба́чанай | скульба́чанаму | скульба́чаным | |
| скульба́чаны ( скульба́чанага ( |
скульба́чаную | скульба́чанае | скульба́чаныя ( скульба́чаных ( |
|
| скульба́чаным | скульба́чанай скульба́чанаю |
скульба́чаным | скульба́чанымі | |
| скульба́чаным | скульба́чанай | скульба́чаным | скульба́чаных | |
Крыніцы:
скульба́чваць
‘гнуць каго-небудзь, што-небудзь у крук, кульбаку; наносіць каню пацёртасці сядлом’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| скульба́чваю | скульба́чваем | |
| скульба́чваеш | скульба́чваеце | |
| скульба́чвае | скульба́чваюць | |
| Прошлы час | ||
| скульба́чваў | скульба́чвалі | |
| скульба́чвала | ||
| скульба́чвала | ||
| Загадны лад | ||
| скульба́чвай | скульба́чвайце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| скульба́чваючы | ||
Крыніцы:
скульба́чыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| скульба́чуся | скульба́чымся | |
| скульба́чышся | скульба́чыцеся | |
| скульба́чыцца | скульба́чацца | |
| Прошлы час | ||
| скульба́чыўся | скульба́чыліся | |
| скульба́чылася | ||
| скульба́чылася | ||
| Загадны лад | ||
| скульба́чся | скульба́чцеся | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| скульба́чыўшыся | ||
Крыніцы:
скульба́чыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| скульба́чу | скульба́чым | |
| скульба́чыш | скульба́чыце | |
| скульба́чыць | скульба́чаць | |
| Прошлы час | ||
| скульба́чыў | скульба́чылі | |
| скульба́чыла | ||
| скульба́чыла | ||
| Загадны лад | ||
| скульба́ч | скульба́чце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| скульба́чыўшы | ||
Крыніцы:
ску́льванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| ску́льванне | |
| ску́львання | |
| ску́льванню | |
| ску́льванне | |
| ску́льваннем | |
| ску́льванні |
Крыніцы:
ску́львацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| ску́льваюся | ску́льваемся | |
| ску́льваешся | ску́льваецеся | |
| ску́льваецца | ску́льваюцца | |
| Прошлы час | ||
| ску́льваўся | ску́льваліся | |
| ску́львалася | ||
| ску́львалася | ||
| Загадны лад | ||
| ску́львайся | ску́львайцеся | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| ску́льваючыся | ||
Крыніцы:
ску́льваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| ску́льваю | ску́льваем | |
| ску́льваеш | ску́льваеце | |
| ску́львае | ску́льваюць | |
| Прошлы час | ||
| ску́льваў | ску́львалі | |
| ску́львала | ||
| ску́львала | ||
| Загадны лад | ||
| ску́львай | ску́львайце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| ску́льваючы | ||
Крыніцы:
ску́льнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| ску́льнік | |
| ску́льніку | |
| ску́льніку | |
| ску́льнік | |
| ску́льнікам | |
| ску́льніку |
Крыніцы:
ску́льптар
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| ску́льптар | ску́льптары | |
| ску́льптара | ску́льптараў | |
| ску́льптару | ску́льптарам | |
| ску́льптара | ску́льптараў | |
| ску́льптарам | ску́льптарамі | |
| ску́льптару | ску́льптарах |
Крыніцы:
ску́льптарка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| ску́льптарка | ску́льптаркі | |
| ску́льптаркі | ску́льптарак | |
| ску́льптарцы | ску́льптаркам | |
| ску́льптарку | ску́льптарак | |
| ску́льптаркай ску́льптаркаю |
ску́льптаркамі | |
| ску́льптарцы | ску́льптарках |
Крыніцы: