зю́каць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| зю́каю | зю́каем | |
| зю́каеш | зю́каеце | |
| зю́кае | зю́каюць | |
| Прошлы час | ||
| зю́каў | зю́калі | |
| зю́кала | ||
| зю́кала | ||
| Загадны лад | ||
| зю́кай | зю́кайце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| зю́каючы | ||
Крыніцы:
Verbum
анлайнавы слоўнікГраматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
СкарачэнніЗю́кі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Зю́кі | |
| Зю́к Зю́каў |
|
| Зю́кам | |
| Зю́кі | |
| Зю́камі | |
| Зю́ках |
зюклі́вы
прыметнік, якасны
| зюклі́вы | зюклі́вая | зюклі́вае | зюклі́выя | |
| зюклі́вага | зюклі́вай зюклі́вае |
зюклі́вага | зюклі́вых | |
| зюклі́ваму | зюклі́вай | зюклі́ваму | зюклі́вым | |
| зюклі́вы ( зюклі́вага ( |
зюклі́вую | зюклі́вае | зюклі́выя ( зюклі́вых ( |
|
| зюклі́вым | зюклі́вай зюклі́ваю |
зюклі́вым | зюклі́вымі | |
| зюклі́вым | зюклі́вай | зюклі́вым | зюклі́вых | |
Крыніцы:
зю́кнуць
‘шапнуць, прамовіць; напіцца’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| зю́кну | зю́кнем | |
| зю́кнеш | зю́кнеце | |
| зю́кне | зю́кнуць | |
| Прошлы час | ||
| зю́кнуў | зю́кнулі | |
| зю́кнула | ||
| зю́кнула | ||
| Загадны лад | ||
| зю́кні | зю́кніце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| зю́кнуўшы | ||
Крыніцы:
зю́ку-зю́ку
выклічнік
Крыніцы:
з’ю́рыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| з’ю́ру | з’ю́рым | |
| з’ю́рыш | з’ю́рыце | |
| з’ю́рыць | з’ю́раць | |
| Прошлы час | ||
| з’ю́рыў | з’ю́рылі | |
| з’ю́рыла | ||
| з’ю́рыла | ||
| Загадны лад | ||
| з’ю́р | з’ю́рце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| з’ю́рыўшы | ||
Крыніцы:
зя́б
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| зя́б | |
| зя́бу | |
| зя́бу | |
| зя́б | |
| зя́бам | |
| зя́бе |
Крыніцы:
зябаві́ца
‘персаніфікаванае паняцце, як асоба’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| зябаві́ца | |
| зябаві́цы | |
| зябаві́цы | |
| зябаві́цу | |
| зябаві́цай зябаві́цаю |
|
| зябаві́цы |
Крыніцы:
зябаві́ца
‘персаніфікаванае паняцце, як асоба’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| зябаві́ца | |
| зябаві́цы | |
| зябаві́цы | |
| зябаві́цу | |
| зябаві́цай зябаві́цаю |
|
| зябаві́цы |
Крыніцы:
зя́бер
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| зя́бер | |
| зя́бру | |
| зя́бру | |
| зя́бер | |
| зя́брам | |
| зя́бры |
Крыніцы: