пажы́ўны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пажы́ўны |
пажы́ўная |
пажы́ўнае |
пажы́ўныя |
| Р. |
пажы́ўнага |
пажы́ўнай пажы́ўнае |
пажы́ўнага |
пажы́ўных |
| Д. |
пажы́ўнаму |
пажы́ўнай |
пажы́ўнаму |
пажы́ўным |
| В. |
пажы́ўны (неадуш.) пажы́ўнага (адуш.) |
пажы́ўную |
пажы́ўнае |
пажы́ўныя (неадуш.) пажы́ўных (адуш.) |
| Т. |
пажы́ўным |
пажы́ўнай пажы́ўнаю |
пажы́ўным |
пажы́ўнымі |
| М. |
пажы́ўным |
пажы́ўнай |
пажы́ўным |
пажы́ўных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Пажы́хар
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Пажы́хар |
| Р. |
Пажы́хара |
| Д. |
Пажы́хару |
| В. |
Пажы́хар |
| Т. |
Пажы́харам |
| М. |
Пажы́хары |
пажы́цце
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пажы́цце |
| Р. |
пажы́цця |
| Д. |
пажы́ццю |
| В. |
пажы́цце |
| Т. |
пажы́ццем |
| М. |
пажы́цці |
Крыніцы:
piskunou2012.
пажыццё́ва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| пажыццё́ва |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
пажыццё́васць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пажыццё́васць |
| Р. |
пажыццё́васці |
| Д. |
пажыццё́васці |
| В. |
пажыццё́васць |
| Т. |
пажыццё́васцю |
| М. |
пажыццё́васці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пажыццё́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пажыццё́вы |
пажыццё́вая |
пажыццё́вае |
пажыццё́выя |
| Р. |
пажыццё́вага |
пажыццё́вай пажыццё́вае |
пажыццё́вага |
пажыццё́вых |
| Д. |
пажыццё́ваму |
пажыццё́вай |
пажыццё́ваму |
пажыццё́вым |
| В. |
пажыццё́вы (неадуш.) пажыццё́вага (адуш.) |
пажыццё́вую |
пажыццё́вае |
пажыццё́выя (неадуш.) пажыццё́вых (адуш.) |
| Т. |
пажыццё́вым |
пажыццё́вай пажыццё́ваю |
пажыццё́вым |
пажыццё́вымі |
| М. |
пажыццё́вым |
пажыццё́вай |
пажыццё́вым |
пажыццё́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пажы́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пажыву́ |
пажывё́м |
| 2-я ас. |
пажыве́ш |
пажывяце́ |
| 3-я ас. |
пажыве́ |
пажыву́ць |
| Прошлы час |
| м. |
пажы́ў |
пажылі́ |
| ж. |
пажыла́ |
| н. |
пажыло́ |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пажыві́ |
пажыві́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пажы́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Пажэ́жын
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Пажэ́жын |
| Р. |
Пажэ́жына |
| Д. |
Пажэ́жыну |
| В. |
Пажэ́жын |
| Т. |
Пажэ́жынам |
| М. |
Пажэ́жыне |
Пажэ́жына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Пажэ́жына |
| Р. |
Пажэ́жына |
| Д. |
Пажэ́жыну |
| В. |
Пажэ́жына |
| Т. |
Пажэ́жынам |
| М. |
Пажэ́жыне |
пажэ́рці
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пажару́ |
пажаро́м |
| 2-я ас. |
пажарэ́ш |
пажараце́ |
| 3-я ас. |
пажарэ́ |
пажару́ць |
| Прошлы час |
| м. |
пажо́р |
пажэ́рлі |
| ж. |
пажэ́рла |
| н. |
пажэ́рла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пажары́ |
пажары́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пажо́ршы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.