пажыра́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пажыра́льнік |
пажыра́льнікі |
| Р. |
пажыра́льніка |
пажыра́льнікаў |
| Д. |
пажыра́льніку |
пажыра́льнікам |
| В. |
пажыра́льніка |
пажыра́льнікаў |
| Т. |
пажыра́льнікам |
пажыра́льнікамі |
| М. |
пажыра́льніку |
пажыра́льніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
пажыра́льніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пажыра́льніца |
пажыра́льніцы |
| Р. |
пажыра́льніцы |
пажыра́льніц |
| Д. |
пажыра́льніцы |
пажыра́льніцам |
| В. |
пажыра́льніцу |
пажыра́льніц |
| Т. |
пажыра́льніцай пажыра́льніцаю |
пажыра́льніцамі |
| М. |
пажыра́льніцы |
пажыра́льніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
пажыра́льніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пажыра́льніца |
пажыра́льніцы |
| Р. |
пажыра́льніцы |
пажыра́льніц |
| Д. |
пажыра́льніцы |
пажыра́льніцам |
| В. |
пажыра́льніцу |
пажыра́льніц |
| Т. |
пажыра́льніцай пажыра́льніцаю |
пажыра́льніцамі |
| М. |
пажыра́льніцы |
пажыра́льніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
пажыра́льны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пажыра́льны |
пажыра́льная |
пажыра́льнае |
пажыра́льныя |
| Р. |
пажыра́льнага |
пажыра́льнай пажыра́льнае |
пажыра́льнага |
пажыра́льных |
| Д. |
пажыра́льнаму |
пажыра́льнай |
пажыра́льнаму |
пажыра́льным |
| В. |
пажыра́льны (неадуш.) пажыра́льнага (адуш.) |
пажыра́льную |
пажыра́льнае |
пажыра́льныя (неадуш.) пажыра́льных (адуш.) |
| Т. |
пажыра́льным |
пажыра́льнай пажыра́льнаю |
пажыра́льным |
пажыра́льнымі |
| М. |
пажыра́льным |
пажыра́льнай |
пажыра́льным |
пажыра́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
пажыра́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пажыра́нне |
| Р. |
пажыра́ння |
| Д. |
пажыра́нню |
| В. |
пажыра́нне |
| Т. |
пажыра́ннем |
| М. |
пажыра́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пажыра́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
пажыра́ецца |
пажыра́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
пажыра́ўся |
пажыра́ліся |
| ж. |
пажыра́лася |
| н. |
пажыра́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
пажыра́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пажыра́ю |
пажыра́ем |
| 2-я ас. |
пажыра́еш |
пажыра́еце |
| 3-я ас. |
пажыра́е |
пажыра́юць |
| Прошлы час |
| м. |
пажыра́ў |
пажыра́лі |
| ж. |
пажыра́ла |
| н. |
пажыра́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пажыра́й |
пажыра́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пажыра́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пажы́так
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пажы́так |
пажы́ткі |
| Р. |
пажы́тку |
пажы́ткаў |
| Д. |
пажы́тку |
пажы́ткам |
| В. |
пажы́так |
пажы́ткі |
| Т. |
пажы́ткам |
пажы́ткамі |
| М. |
пажы́тку |
пажы́тках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.