Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
агдеёжзілоруыэюя’
ажноруыэ-

брыклі́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. брыклі́вы брыклі́вая брыклі́вае брыклі́выя
Р. брыклі́вага брыклі́вай
брыклі́вае		 брыклі́вага брыклі́вых
Д. брыклі́ваму брыклі́вай брыклі́ваму брыклі́вым
В. брыклі́вы (неадуш.)
брыклі́вага (адуш.)		 брыклі́вую брыклі́вае брыклі́выя (неадуш.)
брыклі́вых (адуш.)
Т. брыклі́вым брыклі́вай
брыклі́ваю		 брыклі́вым брыклі́вымі
М. брыклі́вым брыклі́вай брыклі́вым брыклі́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, tsblm1996, tsbm1984.

бры́кнуцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. бры́кнуся бры́кнемся
2-я ас. бры́кнешся бры́кнецеся
3-я ас. бры́кнецца бры́кнуцца
Прошлы час
м. бры́кнуўся бры́кнуліся
ж. бры́кнулася
н. бры́кнулася
Загадны лад
2-я ас. бры́кніся бры́кніцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час бры́кнуўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

бры́кнуць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. бры́кну бры́кнем
2-я ас. бры́кнеш бры́кнеце
3-я ас. бры́кне бры́кнуць
Прошлы час
м. бры́кнуў бры́кнулі
ж. бры́кнула
н. бры́кнула
Загадны лад
2-я ас. бры́кні бры́кніце
Дзеепрыслоўе
прош. час бры́кнуўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

брыкну́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. брыкну́ брыкнё́м
2-я ас. брыкне́ш брыкняце́
3-я ас. брыкне́ брыкну́ць
Прошлы час
м. брыкну́ў брыкну́лі
ж. брыкну́ла
н. брыкну́ла
Загадны лад
2-я ас. брыкні́ брыкні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час брыкну́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Бры́ксічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Бры́ксічы
Р. Бры́ксіч
Бры́ксічаў
Д. Бры́ксічам
В. Бры́ксічы
Т. Бры́ксічамі
М. Бры́ксічах

брыку́ля

‘брыклівая жывёла’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. брыку́ля брыку́лі
Р. брыку́лі брыку́ль
Д. брыку́лі брыку́лям
В. брыку́лю брыку́ль
Т. брыку́ляй
брыку́ляю		 брыку́лямі
М. брыку́лі брыку́лях

Крыніцы: piskunou2012.

брыку́н

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. брыку́н брыкуны́
Р. брыкуна́ брыкуно́ў
Д. брыкуну́ брыкуна́м
В. брыкуна́ брыкуно́ў
Т. брыкуно́м брыкуна́мі
М. брыкуне́ брыкуна́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

брыку́нчык

‘гарэза, свавольнік, непаседа, той, хто брыкаецца, - асоба і жывёла’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. брыку́нчык брыку́нчыкі
Р. брыку́нчыка брыку́нчыкаў
Д. брыку́нчыку брыку́нчыкам
В. брыку́нчыка брыку́нчыкаў
Т. брыку́нчыкам брыку́нчыкамі
М. брыку́нчыку брыку́нчыках

Крыніцы: piskunou2012.

брыку́нчык

‘гарэза, свавольнік, непаседа, той, хто брыкаецца, - асоба і жывёла’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. брыку́нчык брыку́нчыкі
Р. брыку́нчыка брыку́нчыкаў
Д. брыку́нчыку брыку́нчыкам
В. брыку́нчыка брыку́нчыкаў
Т. брыку́нчыкам брыку́нчыкамі
М. брыку́нчыку брыку́нчыках

Крыніцы: piskunou2012.

брыку́ха

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. брыку́ха брыку́хі
Р. брыку́хі брыку́х
Д. брыку́се брыку́хам
В. брыку́ху брыку́х
Т. брыку́хай
брыку́хаю		 брыку́хамі
М. брыку́се брыку́хах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.