рашо́тчаты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рашо́тчаты |
рашо́тчатая |
рашо́тчатае |
рашо́тчатыя |
| Р. |
рашо́тчатага |
рашо́тчатай рашо́тчатае |
рашо́тчатага |
рашо́тчатых |
| Д. |
рашо́тчатаму |
рашо́тчатай |
рашо́тчатаму |
рашо́тчатым |
| В. |
рашо́тчаты (неадуш.) рашо́тчатага (адуш.) |
рашо́тчатую |
рашо́тчатае |
рашо́тчатыя (неадуш.) рашо́тчатых (адуш.) |
| Т. |
рашо́тчатым |
рашо́тчатай рашо́тчатаю |
рашо́тчатым |
рашо́тчатымі |
| М. |
рашо́тчатым |
рашо́тчатай |
рашо́тчатым |
рашо́тчатых |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
ра́шпер
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ра́шпер |
ра́шперы |
| Р. |
ра́шпера |
ра́шпераў |
| Д. |
ра́шперу |
ра́шперам |
| В. |
ра́шпер |
ра́шперы |
| Т. |
ра́шперам |
ра́шперамі |
| М. |
ра́шперы |
ра́шперах |
Крыніцы:
piskunou2012.
ра́шпіль
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ра́шпіль |
ра́шпілі |
| Р. |
ра́шпіля |
ра́шпіляў |
| Д. |
ра́шпілю |
ра́шпілям |
| В. |
ра́шпіль |
ра́шпілі |
| Т. |
ра́шпілем |
ра́шпілямі |
| М. |
ра́шпілі |
ра́шпілях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ра́шпільны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ра́шпільны |
ра́шпільная |
ра́шпільнае |
ра́шпільныя |
| Р. |
ра́шпільнага |
ра́шпільнай ра́шпільнае |
ра́шпільнага |
ра́шпільных |
| Д. |
ра́шпільнаму |
ра́шпільнай |
ра́шпільнаму |
ра́шпільным |
| В. |
ра́шпільны (неадуш.) ра́шпільнага (адуш.) |
ра́шпільную |
ра́шпільнае |
ра́шпільныя (неадуш.) ра́шпільных (адуш.) |
| Т. |
ра́шпільным |
ра́шпільнай ра́шпільнаю |
ра́шпільным |
ра́шпільнымі |
| М. |
ра́шпільным |
ра́шпільнай |
ра́шпільным |
ра́шпільных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Рашто́ва
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Рашто́ва |
| Р. |
Рашто́ва |
| Д. |
Рашто́ву |
| В. |
Рашто́ва |
| Т. |
Рашто́вам |
| М. |
Рашто́ве |
рашу́ча
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| рашу́ча |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
рашу́часць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
рашу́часць |
| Р. |
рашу́часці |
| Д. |
рашу́часці |
| В. |
рашу́часць |
| Т. |
рашу́часцю |
| М. |
рашу́часці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
рашу́чы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рашу́чы |
рашу́чая |
рашу́чае |
рашу́чыя |
| Р. |
рашу́чага |
рашу́чай рашу́чае |
рашу́чага |
рашу́чых |
| Д. |
рашу́чаму |
рашу́чай |
рашу́чаму |
рашу́чым |
| В. |
рашу́чы (неадуш.) рашу́чага (адуш.) |
рашу́чую |
рашу́чае |
рашу́чыя (неадуш.) рашу́чых (адуш.) |
| Т. |
рашу́чым |
рашу́чай рашу́чаю |
рашу́чым |
рашу́чымі |
| М. |
рашу́чым |
рашу́чай |
рашу́чым |
рашу́чых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
рашчы́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
рашчы́на |
| Р. |
рашчы́ны |
| Д. |
рашчы́не |
| В. |
рашчы́ну |
| Т. |
рашчы́най рашчы́наю |
| М. |
рашчы́не |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.