адка́зны
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
- |
| Н. |
адка́зны |
адка́зная |
адка́зныя |
| Р. |
адка́знага |
адка́знай |
адка́зных |
| Д. |
адка́знаму |
адка́знай |
адка́зным |
| В. |
адка́знага |
адка́зную |
адка́зных |
| Т. |
адка́зным |
адка́знай адка́знаю |
адка́знымі |
| М. |
адка́зным |
адка́знай |
адка́зных |
Крыніцы:
tsblm1996,
tsbm1984.
адка́зчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адка́зчык |
адка́зчыкі |
| Р. |
адка́зчыка |
адка́зчыкаў |
| Д. |
адка́зчыку |
адка́зчыкам |
| В. |
адка́зчыка |
адка́зчыкаў |
| Т. |
адка́зчыкам |
адка́зчыкамі |
| М. |
адка́зчыку |
адка́зчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адка́зчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адка́зчыца |
адка́зчыцы |
| Р. |
адка́зчыцы |
адка́зчыц |
| Д. |
адка́зчыцы |
адка́зчыцам |
| В. |
адка́зчыцу |
адка́зчыц |
| Т. |
адка́зчыцай адка́зчыцаю |
адка́зчыцамі |
| М. |
адка́зчыцы |
адка́зчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адказыра́ць
дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адказыра́ю |
адказыра́ем |
| 2-я ас. |
адказыра́еш |
адказыра́еце |
| 3-я ас. |
адказыра́е |
адказыра́юць |
| Прошлы час |
| м. |
адказыра́ў |
адказыра́лі |
| ж. |
адказыра́ла |
| н. |
адказыра́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адказыра́ўшы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адказы́рваць
‘аддаваць чэсць па-вайсковаму’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адказы́рваю |
адказы́рваем |
| 2-я ас. |
адказы́рваеш |
адказы́рваеце |
| 3-я ас. |
адказы́рвае |
адказы́рваюць |
| Прошлы час |
| м. |
адказы́рваў |
адказы́рвалі |
| ж. |
адказы́рвала |
| н. |
адказы́рвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адказы́рвай |
адказы́рвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
адказы́рваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
адказырну́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адказырну́ |
адказырнё́м |
| 2-я ас. |
адказырне́ш |
адказырняце́ |
| 3-я ас. |
адказырне́ |
адказырну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
адказырну́ў |
адказырну́лі |
| ж. |
адказырну́ла |
| н. |
адказырну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адказырні́ |
адказырні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адказырну́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адкаламу́ціць
‘ускаламуціць, замуціць што-небудзь; унесці неспакой, беспарадак у што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адкаламу́чу |
адкаламу́цім |
| 2-я ас. |
адкаламу́ціш |
адкаламу́ціце |
| 3-я ас. |
адкаламу́ціць |
адкаламу́цяць |
| Прошлы час |
| м. |
адкаламу́ціў |
адкаламу́цілі |
| ж. |
адкаламу́ціла |
| н. |
адкаламу́ціла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адкаламу́ць |
адкаламу́цьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адкаламу́ціўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
адкаламу́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адкаламу́чаны |
адкаламу́чаная |
адкаламу́чанае |
адкаламу́чаныя |
| Р. |
адкаламу́чанага |
адкаламу́чанай адкаламу́чанае |
адкаламу́чанага |
адкаламу́чаных |
| Д. |
адкаламу́чанаму |
адкаламу́чанай |
адкаламу́чанаму |
адкаламу́чаным |
| В. |
адкаламу́чаны (неадуш.) адкаламу́чанага (адуш.) |
адкаламу́чаную |
адкаламу́чанае |
адкаламу́чаныя (неадуш.) адкаламу́чаных (адуш.) |
| Т. |
адкаламу́чаным |
адкаламу́чанай адкаламу́чанаю |
адкаламу́чаным |
адкаламу́чанымі |
| М. |
адкаламу́чаным |
адкаламу́чанай |
адкаламу́чаным |
адкаламу́чаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
адкаласава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адкаласава́ны |
адкаласава́ная |
адкаласава́нае |
адкаласава́ныя |
| Р. |
адкаласава́нага |
адкаласава́най адкаласава́нае |
адкаласава́нага |
адкаласава́ных |
| Д. |
адкаласава́наму |
адкаласава́най |
адкаласава́наму |
адкаласава́ным |
| В. |
адкаласава́ны (неадуш.) адкаласава́нага (адуш.) |
адкаласава́ную |
адкаласава́нае |
адкаласава́ныя (неадуш.) адкаласава́ных (адуш.) |
| Т. |
адкаласава́ным |
адкаласава́най адкаласава́наю |
адкаласава́ным |
адкаласава́нымі |
| М. |
адкаласава́ным |
адкаласава́най |
адкаласава́ным |
адкаласава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
адкаласава́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
адкаласу́е |
адкаласу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
адкаласава́ў |
адкаласава́лі |
| ж. |
адкаласава́ла |
| н. |
адкаласава́ла |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.