рацыяналіза́тарскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рацыяналіза́тарскі |
рацыяналіза́тарская |
рацыяналіза́тарскае |
рацыяналіза́тарскія |
| Р. |
рацыяналіза́тарскага |
рацыяналіза́тарскай
рацыяналіза́тарскае |
рацыяналіза́тарскага |
рацыяналіза́тарскіх |
| Д. |
рацыяналіза́тарскаму |
рацыяналіза́тарскай |
рацыяналіза́тарскаму |
рацыяналіза́тарскім |
| В. |
рацыяналіза́тарскі (неадуш.)
рацыяналіза́тарскага (адуш.) |
рацыяналіза́тарскую |
рацыяналіза́тарскае |
рацыяналіза́тарскія (неадуш.)
рацыяналіза́тарскіх (адуш.) |
| Т. |
рацыяналіза́тарскім |
рацыяналіза́тарскай
рацыяналіза́тарскаю |
рацыяналіза́тарскім |
рацыяналіза́тарскімі |
| М. |
рацыяналіза́тарскім |
рацыяналіза́тарскай |
рацыяналіза́тарскім |
рацыяналіза́тарскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
рацыяналіза́тарства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
рацыяналіза́тарства |
| Р. |
рацыяналіза́тарства |
| Д. |
рацыяналіза́тарству |
| В. |
рацыяналіза́тарства |
| Т. |
рацыяналіза́тарствам |
| М. |
рацыяналіза́тарстве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
рацыяналіза́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
рацыяналіза́цыя |
| Р. |
рацыяналіза́цыі |
| Д. |
рацыяналіза́цыі |
| В. |
рацыяналіза́цыю |
| Т. |
рацыяналіза́цыяй
рацыяналіза́цыяю |
| М. |
рацыяналіза́цыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
рацыяналі́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
рацыяналі́зм |
| Р. |
рацыяналі́зму |
| Д. |
рацыяналі́зму |
| В. |
рацыяналі́зм |
| Т. |
рацыяналі́змам |
| М. |
рацыяналі́зме |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
рацыяналі́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
рацыяналі́ст |
рацыяналі́сты |
| Р. |
рацыяналі́ста |
рацыяналі́стаў |
| Д. |
рацыяналі́сту |
рацыяналі́стам |
| В. |
рацыяналі́ста |
рацыяналі́стаў |
| Т. |
рацыяналі́стам |
рацыяналі́стамі |
| М. |
рацыяналі́сце |
рацыяналі́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
рацыяналі́стка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
рацыяналі́стка |
рацыяналі́сткі |
| Р. |
рацыяналі́сткі |
рацыяналі́стак |
| Д. |
рацыяналі́стцы |
рацыяналі́сткам |
| В. |
рацыяналі́стку |
рацыяналі́стак |
| Т. |
рацыяналі́сткай
рацыяналі́сткаю |
рацыяналі́сткамі |
| М. |
рацыяналі́стцы |
рацыяналі́стках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
рацыяналісты́чна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| рацыяналісты́чна |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
рацыяналісты́чнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
рацыяналісты́чнасць |
| Р. |
рацыяналісты́чнасці |
| Д. |
рацыяналісты́чнасці |
| В. |
рацыяналісты́чнасць |
| Т. |
рацыяналісты́чнасцю |
| М. |
рацыяналісты́чнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
рацыяналісты́чна-асве́тніцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рацыяналісты́чна-асве́тніцкі |
рацыяналісты́чна-асве́тніцкая |
рацыяналісты́чна-асве́тніцкае |
рацыяналісты́чна-асве́тніцкія |
| Р. |
рацыяналісты́чна-асве́тніцкага |
рацыяналісты́чна-асве́тніцкай
рацыяналісты́чна-асве́тніцкае |
рацыяналісты́чна-асве́тніцкага |
рацыяналісты́чна-асве́тніцкіх |
| Д. |
рацыяналісты́чна-асве́тніцкаму |
рацыяналісты́чна-асве́тніцкай |
рацыяналісты́чна-асве́тніцкаму |
рацыяналісты́чна-асве́тніцкім |
| В. |
рацыяналісты́чна-асве́тніцкі (неадуш.)
рацыяналісты́чна-асве́тніцкага (адуш.) |
рацыяналісты́чна-асве́тніцкую |
рацыяналісты́чна-асве́тніцкае |
рацыяналісты́чна-асве́тніцкія (неадуш.)
рацыяналісты́чна-асве́тніцкіх (адуш.) |
| Т. |
рацыяналісты́чна-асве́тніцкім |
рацыяналісты́чна-асве́тніцкай
рацыяналісты́чна-асве́тніцкаю |
рацыяналісты́чна-асве́тніцкім |
рацыяналісты́чна-асве́тніцкімі |
| М. |
рацыяналісты́чна-асве́тніцкім |
рацыяналісты́чна-асве́тніцкай |
рацыяналісты́чна-асве́тніцкім |
рацыяналісты́чна-асве́тніцкіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
рацыяналісты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рацыяналісты́чны |
рацыяналісты́чная |
рацыяналісты́чнае |
рацыяналісты́чныя |
| Р. |
рацыяналісты́чнага |
рацыяналісты́чнай
рацыяналісты́чнае |
рацыяналісты́чнага |
рацыяналісты́чных |
| Д. |
рацыяналісты́чнаму |
рацыяналісты́чнай |
рацыяналісты́чнаму |
рацыяналісты́чным |
| В. |
рацыяналісты́чны (неадуш.)
рацыяналісты́чнага (адуш.) |
рацыяналісты́чную |
рацыяналісты́чнае |
рацыяналісты́чныя (неадуш.)
рацыяналісты́чных (адуш.) |
| Т. |
рацыяналісты́чным |
рацыяналісты́чнай
рацыяналісты́чнаю |
рацыяналісты́чным |
рацыяналісты́чнымі |
| М. |
рацыяналісты́чным |
рацыяналісты́чнай |
рацыяналісты́чным |
рацыяналісты́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.