нацэ́нены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
нацэ́нены |
нацэ́неная |
нацэ́ненае |
нацэ́неныя |
| Р. |
нацэ́ненага |
нацэ́ненай нацэ́ненае |
нацэ́ненага |
нацэ́неных |
| Д. |
нацэ́ненаму |
нацэ́ненай |
нацэ́ненаму |
нацэ́неным |
| В. |
нацэ́нены (неадуш.) нацэ́ненага (адуш.) |
нацэ́неную |
нацэ́ненае |
нацэ́неныя (неадуш.) нацэ́неных (адуш.) |
| Т. |
нацэ́неным |
нацэ́ненай нацэ́ненаю |
нацэ́неным |
нацэ́ненымі |
| М. |
нацэ́неным |
нацэ́ненай |
нацэ́неным |
нацэ́неных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
нацэ́нены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
нацэ́нены |
нацэ́неная |
нацэ́ненае |
нацэ́неныя |
| Р. |
нацэ́ненага |
нацэ́ненай нацэ́ненае |
нацэ́ненага |
нацэ́неных |
| Д. |
нацэ́ненаму |
нацэ́ненай |
нацэ́ненаму |
нацэ́неным |
| В. |
нацэ́нены (неадуш.) нацэ́ненага (адуш.) |
нацэ́неную |
нацэ́ненае |
нацэ́неныя (неадуш.) нацэ́неных (адуш.) |
| Т. |
нацэ́неным |
нацэ́ненай нацэ́ненаю |
нацэ́неным |
нацэ́ненымі |
| М. |
нацэ́неным |
нацэ́ненай |
нацэ́неным |
нацэ́неных |
Кароткая форма: нацэ́нена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
нацэ́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нацэ́нка |
нацэ́нкі |
| Р. |
нацэ́нкі |
нацэ́нак |
| Д. |
нацэ́нцы |
нацэ́нкам |
| В. |
нацэ́нку |
нацэ́нкі |
| Т. |
нацэ́нкай нацэ́нкаю |
нацэ́нкамі |
| М. |
нацэ́нцы |
нацэ́нках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
нацэ́ньвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
нацэ́ньваецца |
нацэ́ньваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
нацэ́ньваўся |
нацэ́ньваліся |
| ж. |
нацэ́ньвалася |
| н. |
нацэ́ньвалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
нацэ́ньваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
нацэ́ньваю |
нацэ́ньваем |
| 2-я ас. |
нацэ́ньваеш |
нацэ́ньваеце |
| 3-я ас. |
нацэ́ньвае |
нацэ́ньваюць |
| Прошлы час |
| м. |
нацэ́ньваў |
нацэ́ньвалі |
| ж. |
нацэ́ньвала |
| н. |
нацэ́ньвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
нацэ́ньвай |
нацэ́ньвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
нацэ́ньваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
нацю́кацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
нацю́каюся |
нацю́каемся |
| 2-я ас. |
нацю́каешся |
нацю́каецеся |
| 3-я ас. |
нацю́каецца |
нацю́каюцца |
| Прошлы час |
| м. |
нацю́каўся |
нацю́каліся |
| ж. |
нацю́калася |
| н. |
нацю́калася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
нацю́кайся |
нацю́кайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
нацю́каўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
нацю́каць
‘нарубіць, насячы чаго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
нацю́каю |
нацю́каем |
| 2-я ас. |
нацю́каеш |
нацю́каеце |
| 3-я ас. |
нацю́кае |
нацю́каюць |
| Прошлы час |
| м. |
нацю́каў |
нацю́калі |
| ж. |
нацю́кала |
| н. |
нацю́кала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
нацю́кай |
нацю́кайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
нацю́каўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
нацюрмарты́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нацюрмарты́ст |
нацюрмарты́сты |
| Р. |
нацюрмарты́ста |
нацюрмарты́стаў |
| Д. |
нацюрмарты́сту |
нацюрмарты́стам |
| В. |
нацюрмарты́ста |
нацюрмарты́стаў |
| Т. |
нацюрмарты́стам |
нацюрмарты́стамі |
| М. |
нацюрмарты́сце |
нацюрмарты́стах |
Крыніцы:
piskunou2012.
нацюрмо́рт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нацюрмо́рт |
нацюрмо́рты |
| Р. |
нацюрмо́рта |
нацюрмо́ртаў |
| Д. |
нацюрмо́рту |
нацюрмо́ртам |
| В. |
нацюрмо́рт |
нацюрмо́рты |
| Т. |
нацюрмо́ртам |
нацюрмо́ртамі |
| М. |
нацюрмо́рце |
нацюрмо́ртах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
нацюрмо́ртавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
нацюрмо́ртавы |
нацюрмо́ртавая |
нацюрмо́ртавае |
нацюрмо́ртавыя |
| Р. |
нацюрмо́ртавага |
нацюрмо́ртавай нацюрмо́ртавае |
нацюрмо́ртавага |
нацюрмо́ртавых |
| Д. |
нацюрмо́ртаваму |
нацюрмо́ртавай |
нацюрмо́ртаваму |
нацюрмо́ртавым |
| В. |
нацюрмо́ртавы (неадуш.) нацюрмо́ртавага (адуш.) |
нацюрмо́ртавую |
нацюрмо́ртавае |
нацюрмо́ртавыя (неадуш.) нацюрмо́ртавых (адуш.) |
| Т. |
нацюрмо́ртавым |
нацюрмо́ртавай нацюрмо́ртаваю |
нацюрмо́ртавым |
нацюрмо́ртавымі |
| М. |
нацюрмо́ртавым |
нацюрмо́ртавай |
нацюрмо́ртавым |
нацюрмо́ртавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.