адзябё́лець
‘стаць дзябёлым’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адзябё́лею |
адзябё́леем |
| 2-я ас. |
адзябё́лееш |
адзябё́лееце |
| 3-я ас. |
адзябё́лее |
адзябё́леюць |
| Прошлы час |
| м. |
адзябё́леў |
адзябё́лелі |
| ж. |
адзябё́лела |
| н. |
адзябё́лела |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адзябё́лей |
адзябё́лейце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адзябё́леўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
адзява́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
адзява́нне |
| Р. |
адзява́ння |
| Д. |
адзява́нню |
| В. |
адзява́нне |
| Т. |
адзява́ннем |
| М. |
адзява́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адзява́ннік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адзява́ннік |
адзява́ннікі |
| Р. |
адзява́нніка |
адзява́ннікаў |
| Д. |
адзява́нніку |
адзява́ннікам |
| В. |
адзява́нніка |
адзява́ннікаў |
| Т. |
адзява́ннікам |
адзява́ннікамі |
| М. |
адзява́нніку |
адзява́нніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
адзява́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адзява́ны |
адзява́ная |
адзява́нае |
адзява́ныя |
| Р. |
адзява́нага |
адзява́най адзява́нае |
адзява́нага |
адзява́ных |
| Д. |
адзява́наму |
адзява́най |
адзява́наму |
адзява́ным |
| В. |
адзява́ны (неадуш.) адзява́нага (адуш.) |
адзява́ную |
адзява́нае |
адзява́ныя (неадуш.) адзява́ных (адуш.) |
| Т. |
адзява́ным |
адзява́най адзява́наю |
адзява́ным |
адзява́нымі |
| М. |
адзява́ным |
адзява́най |
адзява́ным |
адзява́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адзява́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адзява́ны |
адзява́ная |
адзява́нае |
адзява́ныя |
| Р. |
адзява́нага |
адзява́най адзява́нае |
адзява́нага |
адзява́ных |
| Д. |
адзява́наму |
адзява́най |
адзява́наму |
адзява́ным |
| В. |
адзява́ны (неадуш.) адзява́нага (адуш.) |
адзява́ную |
адзява́нае |
адзява́ныя (неадуш.) адзява́ных (адуш.) |
| Т. |
адзява́ным |
адзява́най адзява́наю |
адзява́ным |
адзява́нымі |
| М. |
адзява́ным |
адзява́най |
адзява́ным |
адзява́ных |
Кароткая форма: адзява́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адзява́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адзява́юся |
адзява́емся |
| 2-я ас. |
адзява́ешся |
адзява́ецеся |
| 3-я ас. |
адзява́ецца |
адзява́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
адзява́ўся |
адзява́ліся |
| ж. |
адзява́лася |
| н. |
адзява́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адзява́йся |
адзява́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
адзява́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адзява́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адзява́ю |
адзява́ем |
| 2-я ас. |
адзява́еш |
адзява́еце |
| 3-я ас. |
адзява́е |
адзява́юць |
| Прошлы час |
| м. |
адзява́ў |
адзява́лі |
| ж. |
адзява́ла |
| н. |
адзява́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адзява́й |
адзява́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
адзява́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адзяву́ліць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адзяву́лю |
адзяву́лім |
| 2-я ас. |
адзяву́ліш |
адзяву́ліце |
| 3-я ас. |
адзяву́ліць |
адзяву́ляць |
| Прошлы час |
| м. |
адзяву́ліў |
адзяву́лілі |
| ж. |
адзяву́ліла |
| н. |
адзяву́ліла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адзяву́ль |
адзяву́льце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адзяву́ліўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
адзяржа́віць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адзяржа́ўлю |
адзяржа́вім |
| 2-я ас. |
адзяржа́віш |
адзяржа́віце |
| 3-я ас. |
адзяржа́віць |
адзяржа́вяць |
| Прошлы час |
| м. |
адзяржа́віў |
адзяржа́вілі |
| ж. |
адзяржа́віла |
| н. |
адзяржа́віла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адзяржа́віўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
адзяржа́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
адзяржа́нне |
| Р. |
адзяржа́ння |
| Д. |
адзяржа́нню |
| В. |
адзяржа́нне |
| Т. |
адзяржа́ннем |
| М. |
адзяржа́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.