Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

адзінаду́шна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
адзінаду́шна адзінаду́шней -

Крыніцы: piskunou2012.

адзінаду́шнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. адзінаду́шнасць
Р. адзінаду́шнасці
Д. адзінаду́шнасці
В. адзінаду́шнасць
Т. адзінаду́шнасцю
М. адзінаду́шнасці

Крыніцы: piskunou2012.

адзінаду́шны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адзінаду́шны адзінаду́шная адзінаду́шнае адзінаду́шныя
Р. адзінаду́шнага адзінаду́шнай
адзінаду́шнае
адзінаду́шнага адзінаду́шных
Д. адзінаду́шнаму адзінаду́шнай адзінаду́шнаму адзінаду́шным
В. адзінаду́шны (неадуш.)
адзінаду́шнага (адуш.)
адзінаду́шную адзінаду́шнае адзінаду́шныя (неадуш.)
адзінаду́шных (адуш.)
Т. адзінаду́шным адзінаду́шнай
адзінаду́шнаю
адзінаду́шным адзінаду́шнымі
М. адзінаду́шным адзінаду́шнай адзінаду́шным адзінаду́шных

Крыніцы: piskunou2012.

адзіназако́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адзіназако́нны адзіназако́нная адзіназако́ннае адзіназако́нныя
Р. адзіназако́ннага адзіназако́ннай
адзіназако́ннае
адзіназако́ннага адзіназако́нных
Д. адзіназако́ннаму адзіназако́ннай адзіназако́ннаму адзіназако́нным
В. адзіназако́нны (неадуш.)
адзіназако́ннага (адуш.)
адзіназако́нную адзіназако́ннае адзіназако́нныя (неадуш.)
адзіназако́нных (адуш.)
Т. адзіназако́нным адзіназако́ннай
адзіназако́ннаю
адзіназако́нным адзіназако́ннымі
М. адзіназако́нным адзіназако́ннай адзіназако́нным адзіназако́нных

Крыніцы: piskunou2012.

адзіна́ка

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
адзіна́ка - -

Крыніцы: piskunou2012.

адзінакаляро́васць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. адзінакаляро́васць
Р. адзінакаляро́васці
Д. адзінакаляро́васці
В. адзінакаляро́васць
Т. адзінакаляро́васцю
М. адзінакаляро́васці

Крыніцы: piskunou2012.

адзіна́кі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адзіна́кі адзіна́кая адзіна́кае адзіна́кія
Р. адзіна́кага адзіна́кай
адзіна́кае
адзіна́кага адзіна́кіх
Д. адзіна́каму адзіна́кай адзіна́каму адзіна́кім
В. адзіна́кі (неадуш.)
адзіна́кага (адуш.)
адзіна́кую адзіна́кае адзіна́кія (неадуш.)
адзіна́кіх (адуш.)
Т. адзіна́кім адзіна́кай
адзіна́каю
адзіна́кім адзіна́кімі
М. адзіна́кім адзіна́кай адзіна́кім адзіна́кіх

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

адзінакро́ўе

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. адзінакро́ўе
Р. адзінакро́ўя
Д. адзінакро́ўю
В. адзінакро́ўе
Т. адзінакро́ўем
М. адзінакро́ўі

Крыніцы: tsblm1996.

адзінакро́ўна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
адзінакро́ўна - -

адзінакро́ўнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. адзінакро́ўнасць
Р. адзінакро́ўнасці
Д. адзінакро́ўнасці
В. адзінакро́ўнасць
Т. адзінакро́ўнасцю
М. адзінакро́ўнасці

Крыніцы: piskunou2012.