адзёрападо́бны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адзёрападо́бны |
адзёрападо́бная |
адзёрападо́бнае |
адзёрападо́бныя |
| Р. |
адзёрападо́бнага |
адзёрападо́бнай адзёрападо́бнае |
адзёрападо́бнага |
адзёрападо́бных |
| Д. |
адзёрападо́бнаму |
адзёрападо́бнай |
адзёрападо́бнаму |
адзёрападо́бным |
| В. |
адзёрападо́бны (неадуш.) адзёрападо́бнага (адуш.) |
адзёрападо́бную |
адзёрападо́бнае |
адзёрападо́бныя (неадуш.) адзёрападо́бных (адуш.) |
| Т. |
адзёрападо́бным |
адзёрападо́бнай адзёрападо́бнаю |
адзёрападо́бным |
адзёрападо́бнымі |
| М. |
адзёрападо́бным |
адзёрападо́бнай |
адзёрападо́бным |
адзёрападо́бных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
адзё́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адзё́рны |
адзё́рная |
адзё́рнае |
адзё́рныя |
| Р. |
адзё́рнага |
адзё́рнай адзё́рнае |
адзё́рнага |
адзё́рных |
| Д. |
адзё́рнаму |
адзё́рнай |
адзё́рнаму |
адзё́рным |
| В. |
адзё́рны (неадуш.) адзё́рнага (адуш.) |
адзё́рную |
адзё́рнае |
адзё́рныя (неадуш.) адзё́рных (адуш.) |
| Т. |
адзё́рным |
адзё́рнай адзё́рнаю |
адзё́рным |
адзё́рнымі |
| М. |
адзё́рным |
адзё́рнай |
адзё́рным |
адзё́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адзіку́ньванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
адзіку́ньванне |
| Р. |
адзіку́ньвання |
| Д. |
адзіку́ньванню |
| В. |
адзіку́ньванне |
| Т. |
адзіку́ньваннем |
| М. |
адзіку́ньванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
адзімава́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адзіму́ю |
адзіму́ем |
| 2-я ас. |
адзіму́еш |
адзіму́еце |
| 3-я ас. |
адзіму́е |
адзіму́юць |
| Прошлы час |
| м. |
адзімава́ў |
адзімава́лі |
| ж. |
адзімава́ла |
| н. |
адзімава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адзіму́й |
адзіму́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адзімава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адзі́мак
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адзі́мак |
адзі́мкі |
| Р. |
адзі́мку |
адзі́мкаў |
| Д. |
адзі́мку |
адзі́мкам |
| В. |
адзі́мак |
адзі́мкі |
| Т. |
адзі́мкам |
адзі́мкамі |
| М. |
адзі́мку |
адзі́мках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адзі́н
лічэбнік, колькасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адзі́н |
адна́ |
адно́е адно́ |
адны́ |
| Р. |
аднаго́ |
адно́й аднае́ |
аднаго́ |
адны́х |
| Д. |
аднаму́ |
адно́й |
аднаму́ |
адны́м |
| В. |
аднаго́ (адуш.) адзі́н (неадуш.) |
адну́ |
адно́ |
адны́х (адуш.) адны́ (неадуш.) |
| Т. |
адны́м |
адно́й адно́ю |
адны́м |
адны́мі |
| М. |
адны́м |
адно́й |
адны́м |
адны́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адзі́н
займеннік, няпэўны, безасабовы
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адзі́н |
адна́ |
адно́ |
адны́ адны́я |
| Р. |
аднаго́ |
адно́й |
аднаго́ |
адны́х |
| Д. |
аднаму́ |
адно́й |
аднаму́ |
адны́м |
| В. |
аднаго́ (адуш.) адзі́н (неадуш.) |
адну́ |
адно́ |
адны́х адны́я |
| Т. |
адны́м |
адно́й |
адны́м |
адны́мі |
| М. |
адны́м |
адно́й |
адны́м |
адны́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адзі́на
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| адзі́на |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
адзінабо́жжа
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
адзінабо́жжа |
| Р. |
адзінабо́жжа |
| Д. |
адзінабо́жжу |
| В. |
адзінабо́жжа |
| Т. |
адзінабо́жжам |
| М. |
адзінабо́жжы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.