Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абгеёжзіклнорсухцшыэюя’

Мо́неўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Мо́неўка
Р. Мо́неўкі
Д. Мо́неўцы
В. Мо́неўку
Т. Мо́неўкай
Мо́неўкаю
М. Мо́неўцы

Мо́ніка

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Мо́ніка
Р. Мо́нікі
Д. Мо́ніцы
В. Мо́ніку
Т. Мо́нікай
Мо́нікаю
М. Мо́ніцы

мо́нстр

‘жывёліна’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. мо́нстр мо́нстры
Р. мо́нстра мо́нстраў
Д. мо́нстру мо́нстрам
В. мо́нстра мо́нстраў
Т. мо́нстрам мо́нстрамі
М. мо́нстры мо́нстрах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мо́нстр

‘асоба’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. мо́нстр мо́нстры
Р. мо́нстра мо́нстраў
Д. мо́нстру мо́нстрам
В. мо́нстра мо́нстраў
Т. мо́нстрам мо́нстрамі
М. мо́нстры мо́нстрах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мо́нстр

‘рэч’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. мо́нстр мо́нстры
Р. мо́нстра мо́нстраў
Д. мо́нстру мо́нстрам
В. мо́нстр мо́нстры
Т. мо́нстрам мо́нстрамі
М. мо́нстры мо́нстрах

Крыніцы: piskunou2012.

мо́нстравы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мо́нстравы мо́нстравая мо́нстравае мо́нстравыя
Р. мо́нстравага мо́нстравай
мо́нстравае		 мо́нстравага мо́нстравых
Д. мо́нстраваму мо́нстравай мо́нстраваму мо́нстравым
В. мо́нстравы (неадуш.)
мо́нстравага (адуш.)		 мо́нстравую мо́нстравае мо́нстравыя (неадуш.)
мо́нстравых (адуш.)
Т. мо́нстравым мо́нстравай
мо́нстраваю		 мо́нстравым мо́нстравымі
М. мо́нстравым мо́нстравай мо́нстравым мо́нстравых

Крыніцы: piskunou2012.

Мо́нтаўты

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Мо́нтаўты
Р. Мо́нтаўтаў
Д. Мо́нтаўтам
В. Мо́нтаўты
Т. Мо́нтаўтамі
М. Мо́нтаўтах

Мо́нтацішкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Мо́нтацішкі
Р. Мо́нтацішак
Мо́нтацішкаў
Д. Мо́нтацішкам
В. Мо́нтацішкі
Т. Мо́нтацішкамі
М. Мо́нтацішках

Мо́нтвід

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. Мо́нтвід Мо́нтвіды
Р. Мо́нтвіда Мо́нтвідаў
Д. Мо́нтвіду Мо́нтвідам
В. Мо́нтвіда Мо́нтвідаў
Т. Мо́нтвідам Мо́нтвідамі
М. Мо́нтвідзе Мо́нтвідах

монтмарылані́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. монтмарылані́т монтмарылані́ты
Р. монтмарылані́ту монтмарылані́таў
Д. монтмарылані́ту монтмарылані́там
В. монтмарылані́т монтмарылані́ты
Т. монтмарылані́там монтмарылані́тамі
М. монтмарылані́це монтмарылані́тах

Крыніцы: piskunou2012.