Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

антагані́стка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.	мн.
Н.	антагані́стка	антагані́сткі
Р.	антагані́сткі	антагані́стак
Д.	антагані́стцы	антагані́сткам
В.	антагані́стку	антагані́стак
Т.	антагані́сткай антагані́сткаю	антагані́сткамі
М.	антагані́стцы	антагані́стках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

антаганісты́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
антаганісты́чна	антаганісты́чней	-

антаганісты́чнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

антаганісты́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	антаганісты́чны	антаганісты́чная	антаганісты́чнае	антаганісты́чныя
Р.	антаганісты́чнага	антаганісты́чнай антаганісты́чнае	антаганісты́чнага	антаганісты́чных
Д.	антаганісты́чнаму	антаганісты́чнай	антаганісты́чнаму	антаганісты́чным
В.	антаганісты́чны (неадуш.) антаганісты́чнага (адуш.)	антаганісты́чную	антаганісты́чнае	антаганісты́чныя (неадуш.) антаганісты́чных (адуш.)
Т.	антаганісты́чным	антаганісты́чнай антаганісты́чнаю	антаганісты́чным	антаганісты́чнымі
М.	антаганісты́чным	антаганісты́чнай	антаганісты́чным	антаганісты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

антагані́сцкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	антагані́сцкі	антагані́сцкая	антагані́сцкае	антагані́сцкія
Р.	антагані́сцкага	антагані́сцкай антагані́сцкае	антагані́сцкага	антагані́сцкіх
Д.	антагані́сцкаму	антагані́сцкай	антагані́сцкаму	антагані́сцкім
В.	антагані́сцкі (неадуш.) антагані́сцкага (адуш.)	антагані́сцкую	антагані́сцкае	антагані́сцкія (неадуш.) антагані́сцкіх (адуш.)
Т.	антагані́сцкім	антагані́сцкай антагані́сцкаю	антагані́сцкім	антагані́сцкімі
М.	антагані́сцкім	антагані́сцкай	антагані́сцкім	антагані́сцкіх

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

антагене́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

антагене́зіс

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, tsbm1984.

антагенеты́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	антагенеты́чны	антагенеты́чная	антагенеты́чнае	антагенеты́чныя
Р.	антагенеты́чнага	антагенеты́чнай антагенеты́чнае	антагенеты́чнага	антагенеты́чных
Д.	антагенеты́чнаму	антагенеты́чнай	антагенеты́чнаму	антагенеты́чным
В.	антагенеты́чны (неадуш.) антагенеты́чнага (адуш.)	антагенеты́чную	антагенеты́чнае	антагенеты́чныя (неадуш.) антагенеты́чных (адуш.)
Т.	антагенеты́чным	антагенеты́чнай антагенеты́чнаю	антагенеты́чным	антагенеты́чнымі
М.	антагенеты́чным	антагенеты́чнай	антагенеты́чным	антагенеты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

антагені́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Антадо́лле

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Verbum