Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

ад’е́зны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ад’е́зны ад’е́зная ад’е́знае ад’е́зныя
Р. ад’е́знага ад’е́знай
ад’е́знае		 ад’е́знага ад’е́зных
Д. ад’е́знаму ад’е́знай ад’е́знаму ад’е́зным
В. ад’е́зны (неадуш.)
ад’е́знага (адуш.)		 ад’е́зную ад’е́знае ад’е́зныя (неадуш.)
ад’е́зных (адуш.)
Т. ад’е́зным ад’е́знай
ад’е́знаю		 ад’е́зным ад’е́знымі
М. ад’е́зным ад’е́знай ад’е́зным ад’е́зных

Крыніцы: piskunou2012.

ад’ектывава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. ад’ектывава́нне
Р. ад’ектывава́ння
Д. ад’ектывава́нню
В. ад’ектывава́нне
Т. ад’ектывава́ннем
М. ад’ектывава́нні

Крыніцы: piskunou2012.

ад’ектывава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ад’ектывава́ны ад’ектывава́ная ад’ектывава́нае ад’ектывава́ныя
Р. ад’ектывава́нага ад’ектывава́най
ад’ектывава́нае		 ад’ектывава́нага ад’ектывава́ных
Д. ад’ектывава́наму ад’ектывава́най ад’ектывава́наму ад’ектывава́ным
В. ад’ектывава́ны (неадуш.)
ад’ектывава́нага (адуш.)		 ад’ектывава́ную ад’ектывава́нае ад’ектывава́ныя (неадуш.)
ад’ектывава́ных (адуш.)
Т. ад’ектывава́ным ад’ектывава́най
ад’ектывава́наю		 ад’ектывава́ным ад’ектывава́нымі
М. ад’ектывава́ным ад’ектывава́най ад’ектывава́ным ад’ектывава́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

ад’ектывава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ад’ектывава́ны ад’ектывава́ная ад’ектывава́нае ад’ектывава́ныя
Р. ад’ектывава́нага ад’ектывава́най
ад’ектывава́нае		 ад’ектывава́нага ад’ектывава́ных
Д. ад’ектывава́наму ад’ектывава́най ад’ектывава́наму ад’ектывава́ным
В. ад’ектывава́ны (неадуш.)
ад’ектывава́нага (адуш.)		 ад’ектывава́ную ад’ектывава́нае ад’ектывава́ныя (неадуш.)
ад’ектывава́ных (адуш.)
Т. ад’ектывава́ным ад’ектывава́най
ад’ектывава́наю		 ад’ектывава́ным ад’ектывава́нымі
М. ад’ектывава́ным ад’ектывава́най ад’ектывава́ным ад’ектывава́ных

Кароткая форма: ад’ектывава́на.

Крыніцы: piskunou2012.

ад’ектывава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ад’ектывава́ны ад’ектывава́ная ад’ектывава́нае ад’ектывава́ныя
Р. ад’ектывава́нага ад’ектывава́най
ад’ектывава́нае		 ад’ектывава́нага ад’ектывава́ных
Д. ад’ектывава́наму ад’ектывава́най ад’ектывава́наму ад’ектывава́ным
В. ад’ектывава́ны (неадуш.)
ад’ектывава́нага (адуш.)		 ад’ектывава́ную ад’ектывава́нае ад’ектывава́ныя (неадуш.)
ад’ектывава́ных (адуш.)
Т. ад’ектывава́ным ад’ектывава́най
ад’ектывава́наю		 ад’ектывава́ным ад’ектывава́нымі
М. ад’ектывава́ным ад’ектывава́най ад’ектывава́ным ад’ектывава́ных

Кароткая форма: ад’ектывава́на.

Крыніцы: piskunou2012.

ад’ектывава́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. ад’ектыву́ецца ад’ектыву́юцца
Прошлы час
м. ад’ектывава́ўся ад’ектывава́ліся
ж. ад’ектывава́лася
н. ад’ектывава́лася

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012.

ад’ектывава́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. ад’ектыву́ецца ад’ектыву́юцца
Прошлы час
м. ад’ектывава́ўся ад’ектывава́ліся
ж. ад’ектывава́лася
н. ад’ектывава́лася

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012.

ад’ектыва́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. ад’ектыва́цыя
Р. ад’ектыва́цыі
Д. ад’ектыва́цыі
В. ад’ектыва́цыю
Т. ад’ектыва́цыяй
ад’ектыва́цыяю
М. ад’ектыва́цыі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ад’екты́ўна-адвербія́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ад’екты́ўна-адвербія́льны ад’екты́ўна-адвербія́льная ад’екты́ўна-адвербія́льнае ад’екты́ўна-адвербія́льныя
Р. ад’екты́ўна-адвербія́льнага ад’екты́ўна-адвербія́льнай
ад’екты́ўна-адвербія́льнае		 ад’екты́ўна-адвербія́льнага ад’екты́ўна-адвербія́льных
Д. ад’екты́ўна-адвербія́льнаму ад’екты́ўна-адвербія́льнай ад’екты́ўна-адвербія́льнаму ад’екты́ўна-адвербія́льным
В. ад’екты́ўна-адвербія́льны (неадуш.)
ад’екты́ўна-адвербія́льнага (адуш.)		 ад’екты́ўна-адвербія́льную ад’екты́ўна-адвербія́льнае ад’екты́ўна-адвербія́льныя (неадуш.)
ад’екты́ўна-адвербія́льных (адуш.)
Т. ад’екты́ўна-адвербія́льным ад’екты́ўна-адвербія́льнай
ад’екты́ўна-адвербія́льнаю		 ад’екты́ўна-адвербія́льным ад’екты́ўна-адвербія́льнымі
М. ад’екты́ўна-адвербія́льным ад’екты́ўна-адвербія́льнай ад’екты́ўна-адвербія́льным ад’екты́ўна-адвербія́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

ад’екты́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ад’екты́ўны ад’екты́ўная ад’екты́ўнае ад’екты́ўныя
Р. ад’екты́ўнага ад’екты́ўнай
ад’екты́ўнае		 ад’екты́ўнага ад’екты́ўных
Д. ад’екты́ўнаму ад’екты́ўнай ад’екты́ўнаму ад’екты́ўным
В. ад’екты́ўны (неадуш.)
ад’екты́ўнага (адуш.)		 ад’екты́ўную ад’екты́ўнае ад’екты́ўныя (неадуш.)
ад’екты́ўных (адуш.)
Т. ад’екты́ўным ад’екты́ўнай
ад’екты́ўнаю		 ад’екты́ўным ад’екты́ўнымі
М. ад’екты́ўным ад’екты́ўнай ад’екты́ўным ад’екты́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.