падцмы́гнуць
‘падскочыць’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
падцмы́гну |
падцмы́гнем |
| 2-я ас. |
падцмы́гнеш |
падцмы́гнеце |
| 3-я ас. |
падцмы́гне |
падцмы́гнуць |
| Прошлы час |
| м. |
падцмы́гнуў |
падцмы́гнулі |
| ж. |
падцмы́гнула |
| н. |
падцмы́гнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
падцмы́гні |
падцмы́гніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
падцмы́гнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
падцо́кванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
падцо́кванне |
| Р. |
падцо́квання |
| Д. |
падцо́кванню |
| В. |
падцо́кванне |
| Т. |
падцо́кваннем |
| М. |
падцо́кванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
падцо́кваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
падцо́кваю |
падцо́кваем |
| 2-я ас. |
падцо́кваеш |
падцо́кваеце |
| 3-я ас. |
падцо́квае |
падцо́кваюць |
| Прошлы час |
| м. |
падцо́кваў |
падцо́квалі |
| ж. |
падцо́квала |
| н. |
падцо́квала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
падцо́квай |
падцо́квайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
падцо́кваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
падцо́кнуць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
падцо́кну |
падцо́кнем |
| 2-я ас. |
падцо́кнеш |
падцо́кнеце |
| 3-я ас. |
падцо́кне |
падцо́кнуць |
| Прошлы час |
| м. |
падцо́кнуў |
падцо́кнулі |
| ж. |
падцо́кнула |
| н. |
падцо́кнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
падцо́кні |
падцо́кніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
падцо́кнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
падцу́кванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
падцу́кванне |
| Р. |
падцу́квання |
| Д. |
падцу́кванню |
| В. |
падцу́кванне |
| Т. |
падцу́кваннем |
| М. |
падцу́кванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
падцу́кваць
‘цкаваць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
падцу́кваю |
падцу́кваем |
| 2-я ас. |
падцу́кваеш |
падцу́кваеце |
| 3-я ас. |
падцу́квае |
падцу́кваюць |
| Прошлы час |
| м. |
падцу́кваў |
падцу́квалі |
| ж. |
падцу́квала |
| н. |
падцу́квала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
падцу́квай |
падцу́квайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
падцу́кваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
падцу́кнуты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
падцу́кнуты |
падцу́кнутая |
падцу́кнутае |
падцу́кнутыя |
| Р. |
падцу́кнутага |
падцу́кнутай падцу́кнутае |
падцу́кнутага |
падцу́кнутых |
| Д. |
падцу́кнутаму |
падцу́кнутай |
падцу́кнутаму |
падцу́кнутым |
| В. |
падцу́кнуты (неадуш.) падцу́кнутага (адуш.) |
падцу́кнутую |
падцу́кнутае |
падцу́кнутыя (неадуш.) падцу́кнутых (адуш.) |
| Т. |
падцу́кнутым |
падцу́кнутай падцу́кнутаю |
падцу́кнутым |
падцу́кнутымі |
| М. |
падцу́кнутым |
падцу́кнутай |
падцу́кнутым |
падцу́кнутых |
Крыніцы:
piskunou2012.
падцу́кнуць
‘нацкаваць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
падцу́кну |
падцу́кнем |
| 2-я ас. |
падцу́кнеш |
падцу́кнеце |
| 3-я ас. |
падцу́кне |
падцу́кнуць |
| Прошлы час |
| м. |
падцу́кнуў |
падцу́кнулі |
| ж. |
падцу́кнула |
| н. |
падцу́кнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
падцу́кні |
падцу́кніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
падцу́кнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.