расчына́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
расчына́ю |
расчына́ем |
| 2-я ас. |
расчына́еш |
расчына́еце |
| 3-я ас. |
расчына́е |
расчына́юць |
| Прошлы час |
| м. |
расчына́ў |
расчына́лі |
| ж. |
расчына́ла |
| н. |
расчына́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
расчына́й |
расчына́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
расчына́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
расчыне́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
расчыне́нне |
| Р. |
расчыне́ння |
| Д. |
расчыне́нню |
| В. |
расчыне́нне |
| Т. |
расчыне́ннем |
| М. |
расчыне́нні |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
расчы́нены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
расчы́нены |
расчы́неная |
расчы́ненае |
расчы́неныя |
| Р. |
расчы́ненага |
расчы́ненай расчы́ненае |
расчы́ненага |
расчы́неных |
| Д. |
расчы́ненаму |
расчы́ненай |
расчы́ненаму |
расчы́неным |
| В. |
расчы́нены (неадуш.) расчы́ненага (адуш.) |
расчы́неную |
расчы́ненае |
расчы́неныя (неадуш.) расчы́неных (адуш.) |
| Т. |
расчы́неным |
расчы́ненай расчы́ненаю |
расчы́неным |
расчы́ненымі |
| М. |
расчы́неным |
расчы́ненай |
расчы́неным |
расчы́неных |
Кароткая форма: расчы́нена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
расчыні́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
расчы́ніцца |
расчы́няцца |
| Прошлы час |
| м. |
расчыні́ўся |
расчыні́ліся |
| ж. |
расчыні́лася |
| н. |
расчыні́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
расчыні́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
расчыню́ |
расчы́нім |
| 2-я ас. |
расчы́ніш |
расчы́ніце |
| 3-я ас. |
расчы́ніць |
расчы́няць |
| Прошлы час |
| м. |
расчыні́ў |
расчыні́лі |
| ж. |
расчыні́ла |
| н. |
расчыні́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
расчыні́ |
расчыні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
расчыні́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
расчыня́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
расчыня́ецца |
расчыня́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
расчыня́ўся |
расчыня́ліся |
| ж. |
расчыня́лася |
| н. |
расчыня́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
расчыня́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
расчыня́ю |
расчыня́ем |
| 2-я ас. |
расчыня́еш |
расчыня́еце |
| 3-я ас. |
расчыня́е |
расчыня́юць |
| Прошлы час |
| м. |
расчыня́ў |
расчыня́лі |
| ж. |
расчыня́ла |
| н. |
расчыня́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
расчыня́й |
расчыня́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
расчыня́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
расчырване́ла
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| расчырване́ла |
- |
- |
расчырване́лы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
расчырване́лы |
расчырване́лая |
расчырване́лае |
расчырване́лыя |
| Р. |
расчырване́лага |
расчырване́лай расчырване́лае |
расчырване́лага |
расчырване́лых |
| Д. |
расчырване́ламу |
расчырване́лай |
расчырване́ламу |
расчырване́лым |
| В. |
расчырване́лы (неадуш.) расчырване́лага (адуш.) |
расчырване́лую |
расчырване́лае |
расчырване́лыя (неадуш.) расчырване́лых (адуш.) |
| Т. |
расчырване́лым |
расчырване́лай расчырване́лаю |
расчырване́лым |
расчырване́лымі |
| М. |
расчырване́лым |
расчырване́лай |
расчырване́лым |
расчырване́лых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.