наўчо́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
наўчо́ны |
наўчо́ная |
наўчо́нае |
наўчо́ныя |
| Р. |
наўчо́нага |
наўчо́най наўчо́нае |
наўчо́нага |
наўчо́ных |
| Д. |
наўчо́наму |
наўчо́най |
наўчо́наму |
наўчо́ным |
| В. |
наўчо́ны (неадуш.) наўчо́нага (адуш.) |
наўчо́ную |
наўчо́нае |
наўчо́ныя (неадуш.) наўчо́ных (адуш.) |
| Т. |
наўчо́ным |
наўчо́най наўчо́наю |
наўчо́ным |
наўчо́нымі |
| М. |
наўчо́ным |
наўчо́най |
наўчо́ным |
наўчо́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
наўчы́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
наўчу́ся |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
- |
- |
| Прошлы час |
| м. |
наўчы́ўся |
наўчы́ліся |
| ж. |
наўчы́лася |
| н. |
наўчы́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
наўчы́ся |
наўчы́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
наўчы́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
наўчы́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
наўчу́ |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
- |
- |
| Прошлы час |
| м. |
наўчы́ў |
наўчы́лі |
| ж. |
наўчы́ла |
| н. |
наўчы́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
наўчы́ |
наўчы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
наўчы́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
наўшыва́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
наўшыва́емся |
| 2-я ас. |
- |
наўшыва́ецеся |
| 3-я ас. |
наўшыва́ецца |
наўшыва́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
наўшыва́ўся |
наўшыва́ліся |
| ж. |
наўшыва́лася |
| н. |
наўшыва́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
- |
наўшыва́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
наўшыва́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
наўшыва́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
наўшыва́ю |
наўшыва́ем |
| 2-я ас. |
наўшыва́еш |
наўшыва́еце |
| 3-я ас. |
наўшыва́е |
наўшыва́юць |
| Прошлы час |
| м. |
наўшыва́ў |
наўшыва́лі |
| ж. |
наўшыва́ла |
| н. |
наўшыва́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
наўшыва́й |
наўшыва́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
наўшыва́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
наўю́чаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
наўю́чаны |
наўю́чаная |
наўю́чанае |
наўю́чаныя |
| Р. |
наўю́чанага |
наўю́чанай наўю́чанае |
наўю́чанага |
наўю́чаных |
| Д. |
наўю́чанаму |
наўю́чанай |
наўю́чанаму |
наўю́чаным |
| В. |
наўю́чаны (неадуш.) наўю́чанага (адуш.) |
наўю́чаную |
наўю́чанае |
наўю́чаныя (неадуш.) наўю́чаных (адуш.) |
| Т. |
наўю́чаным |
наўю́чанай наўю́чанаю |
наўю́чаным |
наўю́чанымі |
| М. |
наўю́чаным |
наўю́чанай |
наўю́чаным |
наўю́чаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
наўю́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
наўю́чаны |
наўю́чаная |
наўю́чанае |
наўю́чаныя |
| Р. |
наўю́чанага |
наўю́чанай наўю́чанае |
наўю́чанага |
наўю́чаных |
| Д. |
наўю́чанаму |
наўю́чанай |
наўю́чанаму |
наўю́чаным |
| В. |
наўю́чаны (неадуш.) наўю́чанага (адуш.) |
наўю́чаную |
наўю́чанае |
наўю́чаныя (неадуш.) наўю́чаных (адуш.) |
| Т. |
наўю́чаным |
наўю́чанай наўю́чанаю |
наўю́чаным |
наўю́чанымі |
| М. |
наўю́чаным |
наўю́чанай |
наўю́чаным |
наўю́чаных |
Кароткая форма: наўю́чана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
наўю́чванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
наўю́чванне |
| Р. |
наўю́чвання |
| Д. |
наўю́чванню |
| В. |
наўю́чванне |
| Т. |
наўю́чваннем |
| М. |
наўю́чванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
наўю́чвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
наўю́чваюся |
наўю́чваемся |
| 2-я ас. |
наўю́чваешся |
наўю́чваецеся |
| 3-я ас. |
наўю́чваецца |
наўю́чваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
наўю́чваўся |
наўю́чваліся |
| ж. |
наўю́чвалася |
| н. |
наўю́чвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
наўю́чвайся |
наўю́чвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
наўю́чваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
наўю́чваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
наўю́чваю |
наўю́чваем |
| 2-я ас. |
наўю́чваеш |
наўю́чваеце |
| 3-я ас. |
наўю́чвае |
наўю́чваюць |
| Прошлы час |
| м. |
наўю́чваў |
наўю́чвалі |
| ж. |
наўю́чвала |
| н. |
наўю́чвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
наўю́чвай |
наўю́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
наўю́чваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.