Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

дурма́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дурма́нны дурма́нная дурма́ннае дурма́нныя
Р. дурма́ннага дурма́ннай
дурма́ннае
дурма́ннага дурма́нных
Д. дурма́ннаму дурма́ннай дурма́ннаму дурма́нным
В. дурма́нны (неадуш.)
дурма́ннага (адуш.)
дурма́нную дурма́ннае дурма́нныя (неадуш.)
дурма́нных (адуш.)
Т. дурма́нным дурма́ннай
дурма́ннаю
дурма́нным дурма́ннымі
М. дурма́нным дурма́ннай дурма́нным дурма́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дурма́нячы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дурма́нячы дурма́нячая дурма́нячае дурма́нячыя
Р. дурма́нячага дурма́нячай
дурма́нячае
дурма́нячага дурма́нячых
Д. дурма́нячаму дурма́нячай дурма́нячаму дурма́нячым
В. дурма́нячы (неадуш.) дурма́нячую дурма́нячае дурма́нячыя (неадуш.)
Т. дурма́нячым дурма́нячай
дурма́нячаю
дурма́нячым дурма́нячымі
М. дурма́нячым дурма́нячай дурма́нячым дурма́нячых

Крыніцы: prym2009, sbm2012.

дурма́нячы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дурма́нячы дурма́нячая дурма́нячае дурма́нячыя
Р. дурма́нячага дурма́нячай
дурма́нячае
дурма́нячага дурма́нячых
Д. дурма́нячаму дурма́нячай дурма́нячаму дурма́нячым
В. дурма́нячы (неадуш.) дурма́нячую дурма́нячае дурма́нячыя (неадуш.)
Т. дурма́нячым дурма́нячай
дурма́нячаю
дурма́нячым дурма́нячымі
М. дурма́нячым дурма́нячай дурма́нячым дурма́нячых

Крыніцы: prym2009, sbm2012.

дурма́нячы

дзеепрыметнік, незалежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дурма́нячы дурма́нячая дурма́нячае дурма́нячыя
Р. дурма́нячага дурма́нячай
дурма́нячае
дурма́нячага дурма́нячых
Д. дурма́нячаму дурма́нячай дурма́нячаму дурма́нячым
В. дурма́нячы (неадуш.) дурма́нячую дурма́нячае дурма́нячыя (неадуш.)
Т. дурма́нячым дурма́нячай
дурма́нячаю
дурма́нячым дурма́нячымі
М. дурма́нячым дурма́нячай дурма́нячым дурма́нячых

Крыніцы: prym2009, sbm2012.

ду́рна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
ду́рна дурне́й найдурне́й

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

дурнава́та

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
дурнава́та дурнава́цей -

Крыніцы: piskunou2012.

дурнава́тасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. дурнава́тасць
Р. дурнава́тасці
Д. дурнава́тасці
В. дурнава́тасць
Т. дурнава́тасцю
М. дурнава́тасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дурнава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дурнава́ты дурнава́тая дурнава́тае дурнава́тыя
Р. дурнава́тага дурнава́тай
дурнава́тае
дурнава́тага дурнава́тых
Д. дурнава́таму дурнава́тай дурнава́таму дурнава́тым
В. дурнава́ты (неадуш.)
дурнава́тага (адуш.)
дурнава́тую дурнава́тае дурнава́тыя (неадуш.)
дурнава́тых (адуш.)
Т. дурнава́тым дурнава́тай
дурнава́таю
дурнава́тым дурнава́тымі
М. дурнава́тым дурнава́тай дурнава́тым дурнава́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дурнава́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дурну́ю дурну́ем
2-я ас. дурну́еш дурну́еце
3-я ас. дурну́е дурну́юць
Прошлы час
м. дурнава́ў дурнава́лі
ж. дурнава́ла
н. дурнава́ла
Загадны лад
2-я ас. дурну́й дурну́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дурну́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

дурнагало́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дурнагало́вы дурнагало́вая дурнагало́вае дурнагало́выя
Р. дурнагало́вага дурнагало́вай
дурнагало́вае
дурнагало́вага дурнагало́вых
Д. дурнагало́ваму дурнагало́вай дурнагало́ваму дурнагало́вым
В. дурнагало́вы (неадуш.)
дурнагало́вага (адуш.)
дурнагало́вую дурнагало́вае дурнагало́выя (неадуш.)
дурнагало́вых (адуш.)
Т. дурнагало́вым дурнагало́вай
дурнагало́ваю
дурнагало́вым дурнагало́вымі
М. дурнагало́вым дурнагало́вай дурнагало́вым дурнагало́вых

Крыніцы: piskunou2012.