насуро́чыць
‘прынесці няшчасце, пашкодзіць каму-небудзь, чаму-небудзь (насурочыць каго-небудзь, што-небудзь і без прамога дапаўнення)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| насуро́чу | насуро́чым | |
| насуро́чыш | насуро́чыце | |
| насуро́чыць | насуро́чаць | |
| Прошлы час | ||
| насуро́чыў | насуро́чылі | |
| насуро́чыла | ||
| насуро́чыла | ||
| Загадны лад | ||
| насуро́ч | насуро́чце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| насуро́чыўшы | ||
Крыніцы:
насу́сліваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| насу́сліваю | насу́сліваем | |
| насу́сліваеш | насу́сліваеце | |
| насу́слівае | насу́сліваюць | |
| Прошлы час | ||
| насу́сліваў | насу́слівалі | |
| насу́слівала | ||
| насу́слівала | ||
| Загадны лад | ||
| насу́слівай | насу́слівайце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| насу́сліваючы | ||
Крыніцы:
насу́сліць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| насу́слю | насу́слім | |
| насу́сліш | насу́сліце | |
| насу́сліць | насу́сляць | |
| Прошлы час | ||
| насу́сліў | насу́слілі | |
| насу́сліла | ||
| насу́сліла | ||
| Загадны лад | ||
| насу́слі | насу́сліце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| насу́сліўшы | ||
Крыніцы:
насу́страч
прыназоўнік
Крыніцы:
насу́страч
прыслоўе
| насу́страч | - | - |
Крыніцы:
насустрэ́чу
прыназоўнік
Крыніцы:
насу́ха
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| насу́ха | насу́хі | |
| насу́хі | насу́х | |
| насу́се | насу́хам | |
| насу́ху | насу́х | |
| насу́хай насу́хаю |
насу́хамі | |
| насу́се | насу́хах |
Крыніцы:
на́суха
прыслоўе
| на́суха | - | - |
Крыніцы:
насухама́
прыслоўе
| насухама́ | - | - |
Крыніцы:
насуху́ю
прыслоўе
| насуху́ю | - | - |
Крыніцы: