запра́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
запра́ўка |
запра́ўкі |
| Р. |
запра́ўкі |
запра́вак |
| Д. |
запра́ўцы |
запра́ўкам |
| В. |
запра́ўку |
запра́ўкі |
| Т. |
запра́ўкай запра́ўкаю |
запра́ўкамі |
| М. |
запра́ўцы |
запра́ўках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
запра́ўлены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
запра́ўлены |
запра́ўленая |
запра́ўленае |
запра́ўленыя |
| Р. |
запра́ўленага |
запра́ўленай запра́ўленае |
запра́ўленага |
запра́ўленых |
| Д. |
запра́ўленаму |
запра́ўленай |
запра́ўленаму |
запра́ўленым |
| В. |
запра́ўлены (неадуш.) запра́ўленага (адуш.) |
запра́ўленую |
запра́ўленае |
запра́ўленыя (неадуш.) запра́ўленых (адуш.) |
| Т. |
запра́ўленым |
запра́ўленай запра́ўленаю |
запра́ўленым |
запра́ўленымі |
| М. |
запра́ўленым |
запра́ўленай |
запра́ўленым |
запра́ўленых |
Кароткая форма: запра́ўлена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
запраўля́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
запраўля́нне |
| Р. |
запраўля́ння |
| Д. |
запраўля́нню |
| В. |
запраўля́нне |
| Т. |
запраўля́ннем |
| М. |
запраўля́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
запраўля́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
запраўля́юся |
запраўля́емся |
| 2-я ас. |
запраўля́ешся |
запраўля́ецеся |
| 3-я ас. |
запраўля́ецца |
запраўля́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
запраўля́ўся |
запраўля́ліся |
| ж. |
запраўля́лася |
| н. |
запраўля́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
запраўля́йся |
запраўля́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
запраўля́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
запраўля́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
запраўля́ю |
запраўля́ем |
| 2-я ас. |
запраўля́еш |
запраўля́еце |
| 3-я ас. |
запраўля́е |
запраўля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
запраўля́ў |
запраўля́лі |
| ж. |
запраўля́ла |
| н. |
запраўля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
запраўля́й |
запраўля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
запраўля́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
запра́ўскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
запра́ўскі |
запра́ўская |
запра́ўскае |
запра́ўскія |
| Р. |
запра́ўскага |
запра́ўскай запра́ўскае |
запра́ўскага |
запра́ўскіх |
| Д. |
запра́ўскаму |
запра́ўскай |
запра́ўскаму |
запра́ўскім |
| В. |
запра́ўскі (неадуш.) запра́ўскага (адуш.) |
запра́ўскую |
запра́ўскае |
запра́ўскія (неадуш.) запра́ўскіх (адуш.) |
| Т. |
запра́ўскім |
запра́ўскай запра́ўскаю |
запра́ўскім |
запра́ўскімі |
| М. |
запра́ўскім |
запра́ўскай |
запра́ўскім |
запра́ўскіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
запра́ўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
запра́ўшчык |
запра́ўшчыкі |
| Р. |
запра́ўшчыка |
запра́ўшчыкаў |
| Д. |
запра́ўшчыку |
запра́ўшчыкам |
| В. |
запра́ўшчыка |
запра́ўшчыкаў |
| Т. |
запра́ўшчыкам |
запра́ўшчыкамі |
| М. |
запра́ўшчыку |
запра́ўшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.