наты́цкаць
‘утыкнуць, усунуць што-небудзь; папоркаць чым-небудзь у каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| наты́цкаю | наты́цкаем | |
| наты́цкаеш | наты́цкаеце | |
| наты́цкае | наты́цкаюць | |
| Прошлы час | ||
| наты́цкаў | наты́цкалі | |
| наты́цкала | ||
| наты́цкала | ||
| Загадны лад | ||
| наты́цкай | наты́цкайце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| наты́цкаўшы | ||
Крыніцы:
на́тычка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| на́тычка | на́тычкі | |
| на́тычкі | на́тычак | |
| на́тычцы | на́тычкам | |
| на́тычку | на́тычкі | |
| на́тычкай на́тычкаю |
на́тычкамі | |
| на́тычцы | на́тычках |
Крыніцы:
Нау́ру
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, нескланяльны
| Нау́ру | |
| Нау́ру | |
| Нау́ру | |
| Нау́ру | |
| Нау́ру | |
| Нау́ру |
наўбіва́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| наўбіва́ю | наўбіва́ем | |
| наўбіва́еш | наўбіва́еце | |
| наўбіва́е | наўбіва́юць | |
| Прошлы час | ||
| наўбіва́ў | наўбіва́лі | |
| наўбіва́ла | ||
| наўбіва́ла | ||
| Загадны лад | ||
| наўбіва́й | наўбіва́йце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| наўбіва́ўшы | ||
Крыніцы:
наўбо́ччы
прыслоўе
| наўбо́ччы | - | - |
Крыніцы:
наўве́це
прыслоўе
| наўве́це | - | - |
Крыніцы:
наўга́д
прыслоўе
| наўга́д | - | - |
Крыніцы:
наўга́дкі
прыслоўе
| наўга́дкі | - | - |
Крыніцы:
наўгало́п
прыслоўе
| наўгало́п | - | - |
Крыніцы:
На́ўгальнае
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
| На́ўгальнае | |
| На́ўгальнага | |
| На́ўгальнаму | |
| На́ўгальнае | |
| На́ўгальным | |
| На́ўгальным |