ухо́плены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ухо́плены |
ухо́пленая |
ухо́пленае |
ухо́пленыя |
| Р. |
ухо́пленага |
ухо́пленай ухо́пленае |
ухо́пленага |
ухо́пленых |
| Д. |
ухо́пленаму |
ухо́пленай |
ухо́пленаму |
ухо́пленым |
| В. |
ухо́плены (неадуш.) ухо́пленага (адуш.) |
ухо́пленую |
ухо́пленае |
ухо́пленыя (неадуш.) ухо́пленых (адуш.) |
| Т. |
ухо́пленым |
ухо́пленай ухо́пленаю |
ухо́пленым |
ухо́пленымі |
| М. |
ухо́пленым |
ухо́пленай |
ухо́пленым |
ухо́пленых |
Кароткая форма: ухо́плена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ухо́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ухо́ўванне |
| Р. |
ухо́ўвання |
| Д. |
ухо́ўванню |
| В. |
ухо́ўванне |
| Т. |
ухо́ўваннем |
| М. |
ухо́ўванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
ухо́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ухо́ўваюся |
ухо́ўваемся |
| 2-я ас. |
ухо́ўваешся |
ухо́ўваецеся |
| 3-я ас. |
ухо́ўваецца |
ухо́ўваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
ухо́ўваўся |
ухо́ўваліся |
| ж. |
ухо́ўвалася |
| н. |
ухо́ўвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ухо́ўвайся |
ухо́ўвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ухо́ўваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
ухо́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ухо́ўваю |
ухо́ўваем |
| 2-я ас. |
ухо́ўваеш |
ухо́ўваеце |
| 3-я ас. |
ухо́ўвае |
ухо́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
ухо́ўваў |
ухо́ўвалі |
| ж. |
ухо́ўвала |
| н. |
ухо́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ухо́ўвай |
ухо́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ухо́ўваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
ухо́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ухо́ўка |
ухо́ўкі |
| Р. |
ухо́ўкі |
ухо́вак |
| Д. |
ухо́ўцы |
ухо́ўкам |
| В. |
ухо́ўку |
ухо́ўкі |
| Т. |
ухо́ўкай ухо́ўкаю |
ухо́ўкамі |
| М. |
ухо́ўцы |
ухо́ўках |
Крыніцы:
piskunou2012.
уху́таны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
уху́таны |
уху́таная |
уху́танае |
уху́таныя |
| Р. |
уху́танага |
уху́танай уху́танае |
уху́танага |
уху́таных |
| Д. |
уху́танаму |
уху́танай |
уху́танаму |
уху́таным |
| В. |
уху́таны (неадуш.) уху́танага (адуш.) |
уху́таную |
уху́танае |
уху́таныя (неадуш.) уху́таных (адуш.) |
| Т. |
уху́таным |
уху́танай уху́танаю |
уху́таным |
уху́танымі |
| М. |
уху́таным |
уху́танай |
уху́таным |
уху́таных |
Кароткая форма: уху́тана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
уху́тацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
уху́таюся |
уху́таемся |
| 2-я ас. |
уху́таешся |
уху́таецеся |
| 3-я ас. |
уху́таецца |
уху́таюцца |
| Прошлы час |
| м. |
уху́таўся |
уху́таліся |
| ж. |
уху́талася |
| н. |
уху́талася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
уху́тайся |
уху́тайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
уху́таўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
уху́таць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
уху́таю |
уху́таем |
| 2-я ас. |
уху́таеш |
уху́таеце |
| 3-я ас. |
уху́тае |
уху́таюць |
| Прошлы час |
| м. |
уху́таў |
уху́талі |
| ж. |
уху́тала |
| н. |
уху́тала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
уху́тай |
уху́тайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
уху́таўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
уху́тванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
уху́тванне |
| Р. |
уху́твання |
| Д. |
уху́тванню |
| В. |
уху́тванне |
| Т. |
уху́тваннем |
| М. |
уху́тванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.