замята́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
замята́ю |
замята́ем |
| 2-я ас. |
замята́еш |
замята́еце |
| 3-я ас. |
замята́е |
замята́юць |
| Прошлы час |
| м. |
замята́ў |
замята́лі |
| ж. |
замята́ла |
| н. |
замята́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
замята́й |
замята́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
замята́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
замя́ты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
замя́ты |
замя́тая |
замя́тае |
замя́тыя |
| Р. |
замя́тага |
замя́тай замя́тае |
замя́тага |
замя́тых |
| Д. |
замя́таму |
замя́тай |
замя́таму |
замя́тым |
| В. |
замя́ты (неадуш.) замя́тага (адуш.) |
замя́тую |
замя́тае |
замя́тыя (неадуш.) замя́тых (адуш.) |
| Т. |
замя́тым |
замя́тай замя́таю |
замя́тым |
замя́тымі |
| М. |
замя́тым |
замя́тай |
замя́тым |
замя́тых |
Крыніцы:
piskunou2012.
замя́ўкаць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
замя́ўкаю |
замя́ўкаем |
| 2-я ас. |
замя́ўкаеш |
замя́ўкаеце |
| 3-я ас. |
замя́ўкае |
замя́ўкаюць |
| Прошлы час |
| м. |
замя́ўкаў |
замя́ўкалі |
| ж. |
замя́ўкала |
| н. |
замя́ўкала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
замя́ўкай |
замя́ўкайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
замя́ўкаўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
замяце́жыць
‘узняць мяцеж; выканаць дзеянне, якое нагадвае мяцеж’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
замяце́жу |
замяце́жым |
| 2-я ас. |
замяце́жыш |
замяце́жыце |
| 3-я ас. |
замяце́жыць |
замяце́жаць |
| Прошлы час |
| м. |
замяце́жыў |
замяце́жылі |
| ж. |
замяце́жыла |
| н. |
замяце́жыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
замяце́ж |
замяце́жце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
замяце́жыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
замяце́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
замяце́нне |
| Р. |
замяце́ння |
| Д. |
замяце́нню |
| В. |
замяце́нне |
| Т. |
замяце́ннем |
| М. |
замяце́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
замя́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
замну́ся |
замнё́мся |
| 2-я ас. |
замне́шся |
замняце́ся |
| 3-я ас. |
замне́цца |
замну́цца |
| Прошлы час |
| м. |
замя́ўся |
замя́ліся |
| ж. |
замя́лася |
| н. |
замя́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
замя́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
замя́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
замну́ |
замнё́м |
| 2-я ас. |
замне́ш |
замняце́ |
| 3-я ас. |
замне́ |
замну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
замя́ў |
замя́лі |
| ж. |
замя́ла |
| н. |
замя́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
замні́ |
замні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
замя́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
замяча́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
замяча́ю |
замяча́ем |
| 2-я ас. |
замяча́еш |
замяча́еце |
| 3-я ас. |
замяча́е |
замяча́юць |
| Прошлы час |
| м. |
замяча́ў |
замяча́лі |
| ж. |
замяча́ла |
| н. |
замяча́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
замяча́й |
замяча́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
замяча́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
замяша́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
замяша́нне |
| Р. |
замяша́ння |
| Д. |
замяша́нню |
| В. |
замяша́нне |
| Т. |
замяша́ннем |
| М. |
замяша́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.