заміга́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заміга́ю |
заміга́ем |
| 2-я ас. |
заміга́еш |
заміга́еце |
| 3-я ас. |
заміга́е |
заміга́юць |
| Прошлы час |
| м. |
заміга́ў |
заміга́лі |
| ж. |
заміга́ла |
| н. |
заміга́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заміга́й |
заміга́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заміга́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
замігце́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
замігці́цца |
замігця́цца |
| Прошлы час |
| м. |
замігце́ўся |
замігце́ліся |
| ж. |
замігце́лася |
| н. |
замігце́лася |
Крыніцы:
piskunou2012.
замігце́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
замігці́ць |
замігця́ць |
| Прошлы час |
| м. |
замігце́ў |
замігце́лі |
| ж. |
замігце́ла |
| н. |
замігце́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
замігце́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
замі́ж
прыназоўнік
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Замікі́тка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Замікі́тка |
| Р. |
Замікі́ткі |
| Д. |
Замікі́тцы |
| В. |
Замікі́тку |
| Т. |
Замікі́ткай Замікі́ткаю |
| М. |
Замікі́тцы |
замілава́льна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| замілава́льна |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
замілава́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
замілава́льнасць |
| Р. |
замілава́льнасці |
| Д. |
замілава́льнасці |
| В. |
замілава́льнасць |
| Т. |
замілава́льнасцю |
| М. |
замілава́льнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
замілава́льны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
замілава́льны |
замілава́льная |
замілава́льнае |
замілава́льныя |
| Р. |
замілава́льнага |
замілава́льнай замілава́льнае |
замілава́льнага |
замілава́льных |
| Д. |
замілава́льнаму |
замілава́льнай |
замілава́льнаму |
замілава́льным |
| В. |
замілава́льны (неадуш.) замілава́льнага (адуш.) |
замілава́льную |
замілава́льнае |
замілава́льныя (неадуш.) замілава́льных (адуш.) |
| Т. |
замілава́льным |
замілава́льнай замілава́льнаю |
замілава́льным |
замілава́льнымі |
| М. |
замілава́льным |
замілава́льнай |
замілава́льным |
замілава́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
замілава́на
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| замілава́на |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
замілава́насць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
замілава́насць |
| Р. |
замілава́насці |
| Д. |
замілава́насці |
| В. |
замілава́насць |
| Т. |
замілава́насцю |
| М. |
замілава́насці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.