замілава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
замілава́нне |
замілава́нні |
| Р. |
замілава́ння |
замілава́нняў |
| Д. |
замілава́нню |
замілава́нням |
| В. |
замілава́нне |
замілава́нні |
| Т. |
замілава́ннем |
замілава́ннямі |
| М. |
замілава́нні |
замілава́ннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
замілава́ны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
замілава́ны |
замілава́ная |
замілава́нае |
замілава́ныя |
| Р. |
замілава́нага |
замілава́най замілава́нае |
замілава́нага |
замілава́ных |
| Д. |
замілава́наму |
замілава́най |
замілава́наму |
замілава́ным |
| В. |
замілава́ны (неадуш.) замілава́нага (адуш.) |
замілава́ную |
замілава́нае |
замілава́ныя (неадуш.) замілава́ных (адуш.) |
| Т. |
замілава́ным |
замілава́най замілава́наю |
замілава́ным |
замілава́нымі |
| М. |
замілава́ным |
замілава́най |
замілава́ным |
замілава́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
замілава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
замілава́ны |
замілава́ная |
замілава́нае |
замілава́ныя |
| Р. |
замілава́нага |
замілава́най замілава́нае |
замілава́нага |
замілава́ных |
| Д. |
замілава́наму |
замілава́най |
замілава́наму |
замілава́ным |
| В. |
замілава́ны (неадуш.) замілава́нага (адуш.) |
замілава́ную |
замілава́нае |
замілава́ныя (неадуш.) замілава́ных (адуш.) |
| Т. |
замілава́ным |
замілава́най замілава́наю |
замілава́ным |
замілава́нымі |
| М. |
замілава́ным |
замілава́най |
замілава́ным |
замілава́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
замілава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
замілава́ны |
замілава́ная |
замілава́нае |
замілава́ныя |
| Р. |
замілава́нага |
замілава́най замілава́нае |
замілава́нага |
замілава́ных |
| Д. |
замілава́наму |
замілава́най |
замілава́наму |
замілава́ным |
| В. |
замілава́ны (неадуш.) замілава́нага (адуш.) |
замілава́ную |
замілава́нае |
замілава́ныя (неадуш.) замілава́ных (адуш.) |
| Т. |
замілава́ным |
замілава́най замілава́наю |
замілава́ным |
замілава́нымі |
| М. |
замілава́ным |
замілава́най |
замілава́ным |
замілава́ных |
Кароткая форма: замілава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
замілава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
замілу́юся |
замілу́емся |
| 2-я ас. |
замілу́ешся |
замілу́ецеся |
| 3-я ас. |
замілу́ецца |
замілу́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
замілава́ўся |
замілава́ліся |
| ж. |
замілава́лася |
| н. |
замілава́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
замілу́йся |
замілу́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
замілава́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
замілава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
замілу́ю |
замілу́ем |
| 2-я ас. |
замілу́еш |
замілу́еце |
| 3-я ас. |
замілу́е |
замілу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
замілава́ў |
замілава́лі |
| ж. |
замілава́ла |
| н. |
замілава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
замілу́й |
замілу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
замілава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
заміле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
заміле́нне |
| Р. |
заміле́ння |
| Д. |
заміле́нню |
| В. |
заміле́нне |
| Т. |
заміле́ннем |
| М. |
заміле́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
заміло́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заміло́ўваюся |
заміло́ўваемся |
| 2-я ас. |
заміло́ўваешся |
заміло́ўваецеся |
| 3-я ас. |
заміло́ўваецца |
заміло́ўваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
заміло́ўваўся |
заміло́ўваліся |
| ж. |
заміло́ўвалася |
| н. |
заміло́ўвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заміло́ўвайся |
заміло́ўвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
заміло́ўваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
заміло́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заміло́ўваю |
заміло́ўваем |
| 2-я ас. |
заміло́ўваеш |
заміло́ўваеце |
| 3-я ас. |
заміло́ўвае |
заміло́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
заміло́ўваў |
заміло́ўвалі |
| ж. |
заміло́ўвала |
| н. |
заміло́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заміло́ўвай |
заміло́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
заміло́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.