Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

ухвато́шчах

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
ухвато́шчах - -

Крыніцы: piskunou2012.

ухва́цісты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ухва́цісты ухва́цістая ухва́цістае ухва́цістыя
Р. ухва́цістага ухва́цістай
ухва́цістае
ухва́цістага ухва́цістых
Д. ухва́цістаму ухва́цістай ухва́цістаму ухва́цістым
В. ухва́цісты (неадуш.)
ухва́цістага (адуш.)
ухва́цістую ухва́цістае ухва́цістыя (неадуш.)
ухва́цістых (адуш.)
Т. ухва́цістым ухва́цістай
ухва́цістаю
ухва́цістым ухва́цістымі
М. ухва́цістым ухва́цістай ухва́цістым ухва́цістых

Крыніцы: piskunou2012.

ухі́л

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ухі́л ухі́лы
Р. ухі́лу ухі́лаў
Д. ухі́лу ухі́лам
В. ухі́л ухі́лы
Т. ухі́лам ухі́ламі
М. ухі́ле ухі́лах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ухіле́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. ухіле́нне
Р. ухіле́ння
Д. ухіле́нню
В. ухіле́нне
Т. ухіле́ннем
М. ухіле́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ухі́лены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ухі́лены ухі́леная ухі́ленае ухі́леныя
Р. ухі́ленага ухі́ленай
ухі́ленае
ухі́ленага ухі́леных
Д. ухі́ленаму ухі́ленай ухі́ленаму ухі́леным
В. ухі́лены (неадуш.)
ухі́ленага (адуш.)
ухі́леную ухі́ленае ухі́леныя (неадуш.)
ухі́леных (адуш.)
Т. ухі́леным ухі́ленай
ухі́ленаю
ухі́леным ухі́ленымі
М. ухі́леным ухі́ленай ухі́леным ухі́леных

Крыніцы: piskunou2012.

ухі́лены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ухі́лены ухі́леная ухі́ленае ухі́леныя
Р. ухі́ленага ухі́ленай
ухі́ленае
ухі́ленага ухі́леных
Д. ухі́ленаму ухі́ленай ухі́ленаму ухі́леным
В. ухі́лены (неадуш.)
ухі́ленага (адуш.)
ухі́леную ухі́ленае ухі́леныя (неадуш.)
ухі́леных (адуш.)
Т. ухі́леным ухі́ленай
ухі́ленаю
ухі́леным ухі́ленымі
М. ухі́леным ухі́ленай ухі́леным ухі́леных

Кароткая форма: ухілена.

Крыніцы: piskunou2012.

ухілі́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. ухілі́зм
Р. ухілі́зму
Д. ухілі́зму
В. ухілі́зм
Т. ухілі́змам
М. ухілі́зме

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

ухілі́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ухілі́ст ухілі́сты
Р. ухілі́ста ухілі́стаў
Д. ухілі́сту ухілі́стам
В. ухілі́ста ухілі́стаў
Т. ухілі́стам ухілі́стамі
М. ухілі́сце ухілі́стах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ухі́ліста

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
ухі́ліста ухі́лісцей -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

ухі́лістасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. ухі́лістасць
Р. ухі́лістасці
Д. ухі́лістасці
В. ухі́лістасць
Т. ухі́лістасцю
М. ухі́лістасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.