Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

уты́ркваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. уты́ркваю уты́ркваем
2-я ас. уты́ркваеш уты́ркваеце
3-я ас. уты́рквае уты́ркваюць
Прошлы час
м. уты́ркваў уты́рквалі
ж. уты́рквала
н. уты́рквала
Загадны лад
2-я ас. уты́рквай уты́рквайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час уты́ркваючы

Крыніцы: piskunou2012.

утыркну́ты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. утыркну́ты утыркну́тая утыркну́тае утыркну́тыя
Р. утыркну́тага утыркну́тай
утыркну́тае		 утыркну́тага утыркну́тых
Д. утыркну́таму утыркну́тай утыркну́таму утыркну́тым
В. утыркну́ты (неадуш.)
утыркну́тага (адуш.)		 утыркну́тую утыркну́тае утыркну́тыя (неадуш.)
утыркну́тых (адуш.)
Т. утыркну́тым утыркну́тай
утыркну́таю		 утыркну́тым утыркну́тымі
М. утыркну́тым утыркну́тай утыркну́тым утыркну́тых

Крыніцы: piskunou2012.

утыркну́ты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. утыркну́ты утыркну́тая утыркну́тае утыркну́тыя
Р. утыркну́тага утыркну́тай
утыркну́тае		 утыркну́тага утыркну́тых
Д. утыркну́таму утыркну́тай утыркну́таму утыркну́тым
В. утыркну́ты (неадуш.)
утыркну́тага (адуш.)		 утыркну́тую утыркну́тае утыркну́тыя (неадуш.)
утыркну́тых (адуш.)
Т. утыркну́тым утыркну́тай
утыркну́таю		 утыркну́тым утыркну́тымі
М. утыркну́тым утыркну́тай утыркну́тым утыркну́тых

Крыніцы: piskunou2012.

утыркну́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. утыркну́ся утыркнё́мся
2-я ас. утыркне́шся утыркняце́ся
3-я ас. утыркне́цца утыркну́цца
Прошлы час
м. утыркну́ўся утыркну́ліся
ж. утыркну́лася
н. утыркну́лася
Загадны лад
2-я ас. утыркні́ся утыркні́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час утыркну́ўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

утыркну́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. утыркну́ утыркнё́м
2-я ас. утыркне́ш утыркняце́
3-я ас. утыркне́ утыркну́ць
Прошлы час
м. утыркну́ў утыркну́лі
ж. утыркну́ла
н. утыркну́ла
Загадны лад
2-я ас. утыркні́ утыркні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час утыркну́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

уты́рыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. уты́руся уты́рымся
2-я ас. уты́рышся уты́рыцеся
3-я ас. уты́рыцца уты́рацца
Прошлы час
м. уты́рыўся уты́рыліся
ж. уты́рылася
н. уты́рылася
Загадны лад
2-я ас. уты́рся уты́рцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час уты́рыўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

уўра́ж

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. уўра́ж уўра́жы
Р. уўра́жа уўра́жаў
Д. уўра́жу уўра́жам
В. уўра́ж уўра́жы
Т. уўра́жам уўра́жамі
М. уўра́жы уўра́жах

Крыніцы: piskunou2012.

Уфа́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Уфа́
Р. Уфы́
Д. Уфе́
В. Уфу́
Т. Уфо́й
Уфо́ю
М. Уфе́

уфалагі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уфалагі́чны уфалагі́чная уфалагі́чнае уфалагі́чныя
Р. уфалагі́чнага уфалагі́чнай
уфалагі́чнае		 уфалагі́чнага уфалагі́чных
Д. уфалагі́чнаму уфалагі́чнай уфалагі́чнаму уфалагі́чным
В. уфалагі́чны (неадуш.)
уфалагі́чнага (адуш.)		 уфалагі́чную уфалагі́чнае уфалагі́чныя (неадуш.)
уфалагі́чных (адуш.)
Т. уфалагі́чным уфалагі́чнай
уфалагі́чнаю		 уфалагі́чным уфалагі́чнымі
М. уфалагі́чным уфалагі́чнай уфалагі́чным уфалагі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

уфало́гія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. уфало́гія
Р. уфало́гіі
Д. уфало́гіі
В. уфало́гію
Т. уфало́гіяй
уфало́гіяю
М. уфало́гіі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.