Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

уты́льшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. уты́льшчык уты́льшчыкі
Р. уты́льшчыка уты́льшчыкаў
Д. уты́льшчыку уты́льшчыкам
В. уты́льшчыка уты́льшчыкаў
Т. уты́льшчыкам уты́льшчыкамі
М. уты́льшчыку уты́льшчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

уты́льшчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. уты́льшчыца уты́льшчыцы
Р. уты́льшчыцы уты́льшчыц
Д. уты́льшчыцы уты́льшчыцам
В. уты́льшчыцу уты́льшчыц
Т. уты́льшчыцай
уты́льшчыцаю		 уты́льшчыцамі
М. уты́льшчыцы уты́льшчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

уты́рканы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уты́рканы уты́рканая уты́рканае уты́рканыя
Р. уты́рканага уты́рканай
уты́рканае		 уты́рканага уты́рканых
Д. уты́рканаму уты́рканай уты́рканаму уты́рканым
В. уты́рканы (неадуш.)
уты́рканага (адуш.)		 уты́рканую уты́рканае уты́рканыя (неадуш.)
уты́рканых (адуш.)
Т. уты́рканым уты́рканай
уты́рканаю		 уты́рканым уты́рканымі
М. уты́рканым уты́рканай уты́рканым уты́рканых

Крыніцы: piskunou2012.

уты́рканы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уты́рканы уты́рканая уты́рканае уты́рканыя
Р. уты́рканага уты́рканай
уты́рканае		 уты́рканага уты́рканых
Д. уты́рканаму уты́рканай уты́рканаму уты́рканым
В. уты́рканы (неадуш.)
уты́рканага (адуш.)		 уты́рканую уты́рканае уты́рканыя (неадуш.)
уты́рканых (адуш.)
Т. уты́рканым уты́рканай
уты́рканаю		 уты́рканым уты́рканымі
М. уты́рканым уты́рканай уты́рканым уты́рканых

Крыніцы: piskunou2012.

уты́рканы

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уты́рканы уты́рканая уты́рканае уты́рканыя
Р. уты́рканага уты́рканай
уты́рканае		 уты́рканага уты́рканых
Д. уты́рканаму уты́рканай уты́рканаму уты́рканым
В. уты́рканы (неадуш.)
уты́рканага (адуш.)		 уты́рканую уты́рканае уты́рканыя (неадуш.)
уты́рканых (адуш.)
Т. уты́рканым уты́рканай
уты́рканаю		 уты́рканым уты́рканымі
М. уты́рканым уты́рканай уты́рканым уты́рканых

Крыніцы: piskunou2012.

утырка́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. утырка́юся утырка́емся
2-я ас. утырка́ешся утырка́ецеся
3-я ас. утырка́ецца утырка́юцца
Прошлы час
м. утырка́ўся утырка́ліся
ж. утырка́лася
н. утырка́лася
Загадны лад
2-я ас. утырка́йся утырка́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час утырка́ючыся

Крыніцы: piskunou2012.

уты́ркаць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. уты́ркаю уты́ркаем
2-я ас. уты́ркаеш уты́ркаеце
3-я ас. уты́ркае уты́ркаюць
Прошлы час
м. уты́ркаў уты́ркалі
ж. уты́ркала
н. уты́ркала
Загадны лад
2-я ас. уты́ркай уты́ркайце
Дзеепрыслоўе
прош. час уты́ркаўшы

Крыніцы: piskunou2012.

утырка́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. утырка́ю утырка́ем
2-я ас. утырка́еш утырка́еце
3-я ас. утырка́е утырка́юць
Прошлы час
м. утырка́ў утырка́лі
ж. утырка́ла
н. утырка́ла
Загадны лад
2-я ас. утырка́й утырка́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час утырка́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

уты́ркванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. уты́ркванне
Р. уты́рквання
Д. уты́ркванню
В. уты́ркванне
Т. уты́ркваннем
М. уты́ркванні

Крыніцы: piskunou2012.

уты́рквацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. уты́ркваецца уты́ркваюцца
Прошлы час
м. уты́ркваўся уты́ркваліся
ж. уты́рквалася
н. уты́рквалася
Дзеепрыслоўе
цяп. час уты́ркваючыся

Крыніцы: piskunou2012.