Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

утравяне́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. утравяне́е утравяне́юць
Прошлы час
м. утравяне́ў утравяне́лі
ж. утравяне́ла
н. утравяне́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час утравяне́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

утрае́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. утрае́нне
Р. утрае́ння
Д. утрае́нню
В. утрае́нне
Т. утрае́ннем
М. утрае́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

утраё́х

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
утраё́х - -

Крыніцы: piskunou2012.

утраі́х

‘аб асо+бах ро+знага по+лу’

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
утраі́х - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

утрайне́

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
утрайне́ утрайней -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

утракві́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. утракві́ст утракві́сты
Р. утракві́ста утракві́стаў
Д. утракві́сту утракві́стам
В. утракві́ста утракві́стаў
Т. утракві́стам утракві́стамі
М. утракві́сце утракві́стах

Крыніцы: piskunou2012.

утрамбава́на

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
утрамбава́на утрамбава́ней -

утрамбава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. утрамбава́ны утрамбава́ная утрамбава́нае утрамбава́ныя
Р. утрамбава́нага утрамбава́най
утрамбава́нае		 утрамбава́нага утрамбава́ных
Д. утрамбава́наму утрамбава́най утрамбава́наму утрамбава́ным
В. утрамбава́ны (неадуш.)
утрамбава́нага (адуш.)		 утрамбава́ную утрамбава́нае утрамбава́ныя (неадуш.)
утрамбава́ных (адуш.)
Т. утрамбава́ным утрамбава́най
утрамбава́наю		 утрамбава́ным утрамбава́нымі
М. утрамбава́ным утрамбава́най утрамбава́ным утрамбава́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

утрамбава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. утрамбава́ны утрамбава́ная утрамбава́нае утрамбава́ныя
Р. утрамбава́нага утрамбава́най
утрамбава́нае		 утрамбава́нага утрамбава́ных
Д. утрамбава́наму утрамбава́най утрамбава́наму утрамбава́ным
В. утрамбава́ны (неадуш.)
утрамбава́нага (адуш.)		 утрамбава́ную утрамбава́нае утрамбава́ныя (неадуш.)
утрамбава́ных (адуш.)
Т. утрамбава́ным утрамбава́най
утрамбава́наю		 утрамбава́ным утрамбава́нымі
М. утрамбава́ным утрамбава́най утрамбава́ным утрамбава́ных

Кароткая форма: утрамбава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

утрамбава́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. утрамбу́ецца утрамбу́юцца
Прошлы час
м. утрамбава́ўся утрамбава́ліся
ж. утрамбава́лася
н. утрамбава́лася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.