парасема́нт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
парасема́нт |
парасема́нты |
| Р. |
парасема́нта |
парасема́нтаў |
| Д. |
парасема́нту |
парасема́нтам |
| В. |
парасема́нт |
парасема́нты |
| Т. |
парасема́нтам |
парасема́нтамі |
| М. |
парасема́нце |
парасема́нтах |
Крыніцы:
piskunou2012.
парасе́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
парасе́нне |
| Р. |
парасе́ння |
| Д. |
парасе́нню |
| В. |
парасе́нне |
| Т. |
парасе́ннем |
| М. |
парасе́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
парасё́
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, ніякі род, рознаскланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
парасё́ |
парася́ты |
| Р. |
парася́ці |
парася́т |
| Д. |
парася́ці |
парася́там |
| В. |
парасё́ |
парася́т |
| Т. |
парасём |
парася́тамі |
| М. |
парася́ці |
парася́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
парасілавы́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
парасілавы́ |
парасілава́я |
парасілаво́е |
парасілавы́я |
| Р. |
парасілаво́га |
парасілаво́й парасілаво́е |
парасілаво́га |
парасілавы́х |
| Д. |
парасілаво́му |
парасілаво́й |
парасілаво́му |
парасілавы́м |
| В. |
парасілавы́ (неадуш.) парасілаво́га (адуш.) |
парасілаву́ю |
парасілаво́е |
парасілавы́я (неадуш.) парасілавы́х (адуш.) |
| Т. |
парасілавы́м |
парасілаво́й парасілаво́ю |
парасілавы́м |
парасілавы́мі |
| М. |
парасілавы́м |
парасілаво́й |
парасілавы́м |
парасілавы́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
парасімпаты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
парасімпаты́чны |
парасімпаты́чная |
парасімпаты́чнае |
парасімпаты́чныя |
| Р. |
парасімпаты́чнага |
парасімпаты́чнай парасімпаты́чнае |
парасімпаты́чнага |
парасімпаты́чных |
| Д. |
парасімпаты́чнаму |
парасімпаты́чнай |
парасімпаты́чнаму |
парасімпаты́чным |
| В. |
парасімпаты́чны (неадуш.) парасімпаты́чнага (адуш.) |
парасімпаты́чную |
парасімпаты́чнае |
парасімпаты́чныя (неадуш.) парасімпаты́чных (адуш.) |
| Т. |
парасімпаты́чным |
парасімпаты́чнай парасімпаты́чнаю |
парасімпаты́чным |
парасімпаты́чнымі |
| М. |
парасімпаты́чным |
парасімпаты́чнай |
парасімпаты́чным |
парасімпаты́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
парасі́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
парасі́нка |
парасі́нкі |
| Р. |
парасі́нкі |
парасі́нак |
| Д. |
парасі́нцы |
парасі́нкам |
| В. |
парасі́нку |
парасі́нкі |
| Т. |
парасі́нкай парасі́нкаю |
парасі́нкамі |
| М. |
парасі́нцы |
парасі́нках |
Крыніцы:
piskunou2012.
парасі́цца
‘пра свінню’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
паро́сіцца |
паро́сяцца |
| Прошлы час |
| м. |
- |
- |
| ж. |
парасі́лася |
| н. |
- |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
парасі́цца
‘пакрыцца расой’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
парашу́ся |
паро́сімся |
| 2-я ас. |
паро́сішся |
паро́сіцеся |
| 3-я ас. |
паро́сіцца |
паро́сяцца |
| Прошлы час |
| м. |
парасі́ўся |
парасі́ліся |
| ж. |
парасі́лася |
| н. |
парасі́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
парасі́ся |
парасі́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
парасі́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
параска́званы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
параска́званы |
параска́званая |
параска́званае |
параска́званыя |
| Р. |
параска́званага |
параска́званай параска́званае |
параска́званага |
параска́званых |
| Д. |
параска́званаму |
параска́званай |
параска́званаму |
параска́званым |
| В. |
параска́званы (неадуш.) параска́званага (адуш.) |
параска́званую |
параска́званае |
параска́званыя (неадуш.) параска́званых (адуш.) |
| Т. |
параска́званым |
параска́званай параска́званаю |
параска́званым |
параска́званымі |
| М. |
параска́званым |
параска́званай |
параска́званым |
параска́званых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
параска́званы
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
параска́званы |
параска́званая |
параска́званае |
параска́званыя |
| Р. |
параска́званага |
параска́званай параска́званае |
параска́званага |
параска́званых |
| Д. |
параска́званаму |
параска́званай |
параска́званаму |
параска́званым |
| В. |
параска́званы (неадуш.) параска́званага (адуш.) |
параска́званую |
параска́званае |
параска́званыя (неадуш.) параска́званых (адуш.) |
| Т. |
параска́званым |
параска́званай параска́званаю |
параска́званым |
параска́званымі |
| М. |
параска́званым |
параска́званай |
параска́званым |
параска́званых |
Кароткая форма: параска́звана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.