Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвжзлмнорухыэ’
аоуыэ

дрыгвяны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дрыгвяны́ дрыгвяна́я дрыгвяно́е дрыгвяны́я
Р. дрыгвяно́га дрыгвяно́й
дрыгвяно́е		 дрыгвяно́га дрыгвяны́х
Д. дрыгвяно́му дрыгвяно́й дрыгвяно́му дрыгвяны́м
В. дрыгвяны́ (неадуш.) дрыгвяну́ю дрыгвяно́е дрыгвяны́я (неадуш.)
Т. дрыгвяны́м дрыгвяно́й
дрыгвяно́ю		 дрыгвяны́м дрыгвяны́мі
М. дрыгвяны́м дрыгвяно́й дрыгвяны́м дрыгвяны́х

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

дрыглі́васць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. дрыглі́васць
Р. дрыглі́васці
Д. дрыглі́васці
В. дрыглі́васць
Т. дрыглі́васцю
М. дрыглі́васці

Крыніцы: piskunou2012.

дрыглі́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дрыглі́вы дрыглі́вая дрыглі́вае дрыглі́выя
Р. дрыглі́вага дрыглі́вай
дрыглі́вае		 дрыглі́вага дрыглі́вых
Д. дрыглі́ваму дрыглі́вай дрыглі́ваму дрыглі́вым
В. дрыглі́вы (неадуш.)
дрыглі́вага (адуш.)		 дрыглі́вую дрыглі́вае дрыглі́выя (неадуш.)
дрыглі́вых (адуш.)
Т. дрыглі́вым дрыглі́вай
дрыглі́ваю		 дрыглі́вым дрыглі́вымі
М. дрыглі́вым дрыглі́вай дрыглі́вым дрыглі́вых

Крыніцы: piskunou2012.

дры́гнуць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дры́гну дры́гнем
2-я ас. дры́гнеш дры́гнеце
3-я ас. дры́гне дры́гнуць
Прошлы час
м. дры́гнуў дры́гнулі
ж. дры́гнула
н. дры́гнула
Загадны лад
2-я ас. дры́гні дры́гніце
Дзеепрыслоўе
прош. час дры́гнуўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дрыго́та

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дрыго́та
Р. дрыго́ты
Д. дрыго́це
В. дрыго́ту
Т. дрыго́тай
дрыго́таю
М. дрыго́це

Крыніцы: piskunou2012.

дрыго́тка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дрыго́тка
Р. дрыго́ткі
Д. дрыго́тцы
В. дрыго́тку
Т. дрыго́ткай
дрыго́ткаю
М. дрыго́тцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дрыго́тка

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
дрыго́тка - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дрыго́ткасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. дрыго́ткасць
Р. дрыго́ткасці
Д. дрыго́ткасці
В. дрыго́ткасць
Т. дрыго́ткасцю
М. дрыго́ткасці

Крыніцы: piskunou2012.

дрыго́ткі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дрыго́ткі дрыго́ткая дрыго́ткае дрыго́ткія
Р. дрыго́ткага дрыго́ткай
дрыго́ткае		 дрыго́ткага дрыго́ткіх
Д. дрыго́ткаму дрыго́ткай дрыго́ткаму дрыго́ткім
В. дрыго́ткі (неадуш.)
дрыго́ткага (адуш.)		 дрыго́ткую дрыго́ткае дрыго́ткія (неадуш.)
дрыго́ткіх (адуш.)
Т. дрыго́ткім дрыго́ткай
дрыго́ткаю		 дрыго́ткім дрыго́ткімі
М. дрыго́ткім дрыго́ткай дрыго́ткім дрыго́ткіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дрыго́тліва

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
дрыго́тліва - -

Крыніцы: piskunou2012.