адарызава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адарызава́ны |
адарызава́ная |
адарызава́нае |
адарызава́ныя |
| Р. |
адарызава́нага |
адарызава́най
адарызава́нае |
адарызава́нага |
адарызава́ных |
| Д. |
адарызава́наму |
адарызава́най |
адарызава́наму |
адарызава́ным |
| В. |
адарызава́ны (неадуш.)
адарызава́нага (адуш.) |
адарызава́ную |
адарызава́нае |
адарызава́ныя (неадуш.)
адарызава́ных (адуш.) |
| Т. |
адарызава́ным |
адарызава́най
адарызава́наю |
адарызава́ным |
адарызава́нымі |
| М. |
адарызава́ным |
адарызава́най |
адарызава́ным |
адарызава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
адарызава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адарызу́юся |
адарызу́емся |
| 2-я ас. |
адарызу́ешся |
адарызу́ецеся |
| 3-я ас. |
адарызу́ецца |
адарызу́юцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
адарызава́ўся |
адарызава́ліся |
| ж. |
адарызава́лася |
| н. |
адарызава́лася |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
адарызу́ючыся |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
адарызава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адарызу́ю |
адарызу́ем |
| 2-я ас. |
адарызу́еш |
адарызу́еце |
| 3-я ас. |
адарызу́е |
адарызу́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
адарызава́ў |
адарызава́лі |
| ж. |
адарызава́ла |
| н. |
адарызава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
адарызуй |
адарызу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
адарызу́ючы |
Крыніцы:
krapivabr2012.
адарызава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адарызу́ю |
адарызу́ем |
| 2-я ас. |
адарызу́еш |
адарызу́еце |
| 3-я ас. |
адарызу́е |
адарызу́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
адарызава́ў |
адарызава́лі |
| ж. |
адарызава́ла |
| н. |
адарызава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
адарызуй |
адарызу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
адарызава́ўшы |
Крыніцы:
krapivabr2012.
адарыза́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
адарыза́цыя |
| Р. |
адарыза́цыі |
| Д. |
адарыза́цыі |
| В. |
адарыза́цыю |
| Т. |
адарыза́цыяй
адарыза́цыяю |
| М. |
адарыза́цыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
адары́раваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адары́раваны |
адары́раваная |
адары́раванае |
адары́раваныя |
| Р. |
адары́раванага |
адары́раванай
адары́раванае |
адары́раванага |
адары́раваных |
| Д. |
адары́раванаму |
адары́раванай |
адары́раванаму |
адары́раваным |
| В. |
адары́раваны (неадуш.)
адары́раванага (адуш.) |
адары́раваную |
адары́раванае |
адары́раваныя (неадуш.)
адары́раваных (адуш.) |
| Т. |
адары́раваным |
адары́раванай
адары́раванаю |
адары́раваным |
адары́раванымі |
| М. |
адары́раваным |
адары́раванай |
адары́раваным |
адары́раваных |
Крыніцы:
piskunou2012.
адары́раваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адары́раваны |
адары́раваная |
адары́раванае |
адары́раваныя |
| Р. |
адары́раванага |
адары́раванай
адары́раванае |
адары́раванага |
адары́раваных |
| Д. |
адары́раванаму |
адары́раванай |
адары́раванаму |
адары́раваным |
| В. |
адары́раваны (неадуш.)
адары́раванага (адуш.) |
адары́раваную |
адары́раванае |
адары́раваныя (неадуш.)
адары́раваных (адуш.) |
| Т. |
адары́раваным |
адары́раванай
адары́раванаю |
адары́раваным |
адары́раванымі |
| М. |
адары́раваным |
адары́раванай |
адары́раваным |
адары́раваных |
Крыніцы:
piskunou2012.
адары́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адару́ |
адо́рым |
| 2-я ас. |
адо́рыш |
адо́рыце |
| 3-я ас. |
адо́рыць |
адо́раць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
адары́ў |
адары́лі |
| ж. |
адары́ла |
| н. |
адары́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
адары́ |
адары́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
адары́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адасабле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адасабле́нне |
адасабле́нні |
| Р. |
адасабле́ння |
адасабле́нняў |
| Д. |
адасабле́нню |
адасабле́нням |
| В. |
адасабле́нне |
адасабле́нні |
| Т. |
адасабле́ннем |
адасабле́ннямі |
| М. |
адасабле́нні |
адасабле́ннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.