Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

адара́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. адара́цыя
Р. адара́цыі
Д. адара́цыі
В. адара́цыю
Т. адара́цыяй
адара́цыяю
М. адара́цыі

Крыніцы: piskunou2012.

адара́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. адару́ адаро́м
2-я ас. адарэ́ш адараце́
3-я ас. адарэ́ адару́ць
Прошлы час
м. адара́ў адара́лі
ж. адара́ла
н. адара́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час адара́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адарва́на

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
адарва́на - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

адарва́насць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. адарва́насць
Р. адарва́насці
Д. адарва́насці
В. адарва́насць
Т. адарва́насцю
М. адарва́насці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адарва́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. адарва́нне адарва́нні
Р. адарва́ння адарва́нняў
Д. адарва́нню адарва́нням
В. адарва́нне адарва́нні
Т. адарва́ннем адарва́ннямі
М. адарва́нні адарва́ннях

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

адарва́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адарва́ны адарва́ная адарва́нае адарва́ныя
Р. адарва́нага адарва́най
адарва́нае		 адарва́нага адарва́ных
Д. адарва́наму адарва́най адарва́наму адарва́ным
В. адарва́ны (неадуш.)
адарва́нага (адуш.)		 адарва́ную адарва́нае адарва́ныя (неадуш.)
адарва́ных (адуш.)
Т. адарва́ным адарва́най
адарва́наю		 адарва́ным адарва́нымі
М. адарва́ным адарва́най адарва́ным адарва́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

адарва́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адарва́ны адарва́ная адарва́нае адарва́ныя
Р. адарва́нага адарва́най
адарва́нае		 адарва́нага адарва́ных
Д. адарва́наму адарва́най адарва́наму адарва́ным
В. адарва́ны (неадуш.)
адарва́нага (адуш.)		 адарва́ную адарва́нае адарва́ныя (неадуш.)
адарва́ных (адуш.)
Т. адарва́ным адарва́най
адарва́наю		 адарва́ным адарва́нымі
М. адарва́ным адарва́най адарва́ным адарва́ных

Кароткая форма: адарва́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

адарва́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. адарву́ся адарвё́мся
2-я ас. адарве́шся адарвяце́ся
3-я ас. адарве́цца адарву́цца
Прошлы час
м. адарва́ўся адарва́ліся
ж. адарва́лася
н. адарва́лася
Загадны лад
2-я ас. адарві́ся адарві́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час адарва́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адарва́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. адарву́ адарвё́м
2-я ас. адарве́ш адарвяце́
3-я ас. адарве́ адарву́ць
Прошлы час
м. адарва́ў адарва́лі
ж. адарва́ла
н. адарва́ла
Загадны лад
2-я ас. адарві́ адарві́це
Дзеепрыслоўе
прош. час адарва́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адаро́насць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. адаро́насць
Р. адаро́насці
Д. адаро́насці
В. адаро́насць
Т. адаро́насцю
М. адаро́насці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.