Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

усярэ́дзіне

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
усярэ́дзіне	-	-

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

усярэ́дзіну

прыназоўнік

Крыніцы: tsbm1984.

усярэ́дненасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

усярэ́дненне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

усярэ́днены

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	усярэ́днены	усярэ́дненая	усярэ́дненае	усярэ́дненыя
Р.	усярэ́дненага	усярэ́дненай усярэ́дненае	усярэ́дненага	усярэ́дненых
Д.	усярэ́дненаму	усярэ́дненай	усярэ́дненаму	усярэ́дненым
В.	усярэ́днены (неадуш.) усярэ́дненага (адуш.)	усярэ́дненую	усярэ́дненае	усярэ́дненыя (неадуш.) усярэ́дненых (адуш.)
Т.	усярэ́дненым	усярэ́дненай усярэ́дненаю	усярэ́дненым	усярэ́дненымі
М.	усярэ́дненым	усярэ́дненай	усярэ́дненым	усярэ́дненых

Крыніцы: piskunou2012.

усясве́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

усясве́тны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	усясве́тны	усясве́тная	усясве́тнае	усясве́тныя
Р.	усясве́тнага	усясве́тнай усясве́тнае	усясве́тнага	усясве́тных
Д.	усясве́тнаму	усясве́тнай	усясве́тнаму	усясве́тным
В.	усясве́тны (неадуш.) усясве́тнага (адуш.)	усясве́тную	усясве́тнае	усясве́тныя (неадуш.) усясве́тных (адуш.)
Т.	усясве́тным	усясве́тнай усясве́тнаю	усясве́тным	усясве́тнымі
М.	усясве́тным	усясве́тнай	усясве́тным	усясве́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

усясве́тны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	усясве́тны	усясве́тная	усясве́тнае	усясве́тныя
Р.	усясве́тнага	усясве́тнай усясве́тнае	усясве́тнага	усясве́тных
Д.	усясве́тнаму	усясве́тнай	усясве́тнаму	усясве́тным
В.	усясве́тны (неадуш.) усясве́тнага (адуш.)	усясве́тную	усясве́тнае	усясве́тныя (неадуш.) усясве́тных (адуш.)
Т.	усясве́тным	усясве́тнай усясве́тнаю	усясве́тным	усясве́тнымі
М.	усясве́тным	усясве́тнай	усясве́тным	усясве́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

усясі́льны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	усясі́льны	усясі́льная	усясі́льнае	усясі́льныя
Р.	усясі́льнага	усясі́льнай усясі́льнае	усясі́льнага	усясі́льных
Д.	усясі́льнаму	усясі́льнай	усясі́льнаму	усясі́льным
В.	усясі́льны (неадуш.) усясі́льнага (адуш.)	усясі́льную	усясі́льнае	усясі́льныя (неадуш.) усясі́льных (адуш.)
Т.	усясі́льным	усясі́льнай усясі́льнаю	усясі́льным	усясі́льнымі
М.	усясі́льным	усясі́льнай	усясі́льным	усясі́льных

Крыніцы: piskunou2012.

Усясла́ў

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Verbum