Ада́маўцы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Ада́маўцы | |
| Ада́маўцаў | |
| Ада́маўцам | |
| Ада́маўцы | |
| Ада́маўцамі | |
| Ада́маўцах |
Verbum
анлайнавы слоўнікГраматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
СкарачэнніАда́маўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Ада́маўшчына | |
| Ада́маўшчыны | |
| Ада́маўшчыне | |
| Ада́маўшчыну | |
| Ада́маўшчынай Ада́маўшчынаю |
|
| Ада́маўшчыне |
адама́шка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| адама́шка | |
| адама́шкі | |
| адама́шцы | |
| адама́шку | |
| адама́шкай адама́шкаю |
|
| адама́шцы |
Крыніцы:
адама́шкавы
прыметнік, адносны
| адама́шкавы | адама́шкавая | адама́шкавае | адама́шкавыя | |
| адама́шкавага | адама́шкавай адама́шкавае |
адама́шкавага | адама́шкавых | |
| адама́шкаваму | адама́шкавай | адама́шкаваму | адама́шкавым | |
| адама́шкавы ( адама́шкавага ( |
адама́шкавую | адама́шкавае | адама́шкавыя ( адама́шкавых ( |
|
| адама́шкавым | адама́шкавай адама́шкаваю |
адама́шкавым | адама́шкавымі | |
| адама́шкавым | адама́шкавай | адама́шкавым | адама́шкавых | |
Крыніцы:
адама́шніванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| адама́шніванне | |
| адама́шнівання | |
| адама́шніванню | |
| адама́шніванне | |
| адама́шніваннем | |
| адама́шніванні |
Крыніцы:
адама́шнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| адама́шнік | адама́шнікі | |
| адама́шніка | адама́шнікаў | |
| адама́шніку | адама́шнікам | |
| адама́шніка | адама́шнікаў | |
| адама́шнікам | адама́шнікамі | |
| адама́шніку | адама́шніках |
Крыніцы:
Ада́менка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Ада́менка | |
| Ада́менкі | |
| Ада́менцы | |
| Ада́менку | |
| Ада́менкай Ада́менкаю |
|
| Ада́менцы |
Ада́менкі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Ада́менкі | |
| Ада́менак Ада́менкаў |
|
| Ада́менкам | |
| Ада́менкі | |
| Ада́менкамі | |
| Ада́менках |
адамі́т
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| адамі́т | адамі́ты | |
| адамі́та | адамі́таў | |
| адамі́ту | адамі́там | |
| адамі́та | адамі́таў | |
| адамі́там | адамі́тамі | |
| адамі́це | адамі́тах |
Крыніцы:
Ада́мішкі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Ада́мішкі | |
| Ада́мішак Ада́мішкаў |
|
| Ада́мішкам | |
| Ада́мішкі | |
| Ада́мішкамі | |
| Ада́мішках |