ка́ўфман
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| ка́ўфман | |
| ка́ўфмана | |
| ка́ўфману | |
| ка́ўфман | |
| ка́ўфманам | |
| ка́ўфмане |
Крыніцы:
Verbum
анлайнавы слоўнікГраматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Скарачэннікаўха́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| каўха́нне | |
| каўха́ння | |
| каўха́нню | |
| каўха́нне | |
| каўха́ннем | |
| каўха́нні |
Крыніцы:
каўхану́ць
‘мяўкнуць, каркнуць’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| каўхану́ | каўханё́м | |
| каўхане́ш | каўханяце́ | |
| каўхане́ | каўхану́ць | |
| Прошлы час | ||
| каўхану́ў | каўхану́лі | |
| каўхану́ла | ||
| каўхану́ла | ||
| Загадны лад | ||
| каўхані́ | каўхані́це | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| каўхану́ўшы | ||
Крыніцы:
каўха́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| каўха́юся | каўха́емся | |
| каўха́ешся | каўха́ецеся | |
| каўха́ецца | каўха́юцца | |
| Прошлы час | ||
| каўха́ўся | каўха́ліся | |
| каўха́лася | ||
| каўха́лася | ||
| Загадны лад | ||
| каўха́йся | каўха́йцеся | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| каўха́ючыся | ||
Крыніцы:
каўха́ць
‘мяўкаць, каркаць, назойліва прасіць, канькаць’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| каўха́ю | каўха́ем | |
| каўха́еш | каўха́еце | |
| каўха́е | каўха́юць | |
| Прошлы час | ||
| каўха́ў | каўха́лі | |
| каўха́ла | ||
| каўха́ла | ||
| Загадны лад | ||
| каўха́й | каўха́йце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| каўха́ючы | ||
Крыніцы:
каўхну́ць
‘мяўкнуць, каркнуць’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| каўхну́ | каўхнё́м | |
| каўхне́ш | каўхняце́ | |
| каўхне́ | каўхну́ць | |
| Прошлы час | ||
| каўхну́ў | каўхну́лі | |
| каўхну́ла | ||
| каўхну́ла | ||
| Загадны лад | ||
| каўхні́ | каўхні́це | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| каўхну́ўшы | ||
Крыніцы:
каўцкія́нец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| каўцкія́нец | каўцкія́нцы | |
| каўцкія́нца | каўцкія́нцаў | |
| каўцкія́нцу | каўцкія́нцам | |
| каўцкія́нца | каўцкія́нцаў | |
| каўцкія́нцам | каўцкія́нцамі | |
| каўцкія́нцу | каўцкія́нцах |
Крыніцы:
каўцкія́нскі
прыметнік, адносны
| каўцкія́нскі | каўцкія́нская | каўцкія́нскае | каўцкія́нскія | |
| каўцкія́нскага | каўцкія́нскай каўцкія́нскае |
каўцкія́нскага | каўцкія́нскіх | |
| каўцкія́нскаму | каўцкія́нскай | каўцкія́нскаму | каўцкія́нскім | |
| каўцкія́нскі ( каўцкія́нскага ( |
каўцкія́нскую | каўцкія́нскае | каўцкія́нскія ( каўцкія́нскіх ( |
|
| каўцкія́нскім | каўцкія́нскай каўцкія́нскаю |
каўцкія́нскім | каўцкія́нскімі | |
| каўцкія́нскім | каўцкія́нскай | каўцкія́нскім | каўцкія́нскіх | |
Крыніцы:
каўцкія́нства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| каўцкія́нства | |
| каўцкія́нства | |
| каўцкія́нству | |
| каўцкія́нства | |
| каўцкія́нствам | |
| каўцкія́нстве |
Крыніцы:
каўчу́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| каўчу́к | каўчукі́ | |
| каўчуку́ | каўчуко́ў | |
| каўчуку́ | каўчука́м | |
| каўчу́к | каўчукі́ | |
| каўчуко́м | каўчука́мі | |
| каўчуку́ | каўчука́х |
Крыніцы: