Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Дру́жбічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

дру́жка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Дружкі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

дружко́ў

прыметнік, прыналежны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дружко́ў	дружко́ва	дружко́ва	дружко́вы
Р.	дружко́вага	дружко́вай дружко́вае	дружко́вага	дружко́вых
Д.	дружко́ваму	дружко́вай	дружко́ваму	дружко́вым
В.	дружко́ў (неадуш.) дружко́вага (адуш.)	дружко́ву	дружко́ва	дружко́вы (неадуш.) дружко́вых (адуш.)
Т.	дружко́вым	дружко́вай дружко́ваю	дружко́вым	дружко́вымі
М.	дружко́вым	дружко́вай	дружко́вым	дружко́вых

Крыніцы: piskunou2012.

дру́жна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
дру́жна	дружне́й	найдружне́й

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

дру́жнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Дру́жная

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

дружне́йшы

прыметнік, якасны, вышэйшая cтупень параўнання

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дружне́йшы	дружне́йшая	дружне́йшае	дружне́йшыя
Р.	дружне́йшага	дружне́йшай дружне́йшае	дружне́йшага	дружне́йшых
Д.	дружне́йшаму	дружне́йшай	дружне́йшаму	дружне́йшым
В.	дружне́йшы (неадуш.) дружне́йшага (адуш.)	дружне́йшую	дружне́йшае	дружне́йшыя (неадуш.) дружне́йшых (адуш.)
Т.	дружне́йшым	дружне́йшай дружне́йшаю	дружне́йшым	дружне́йшымі
М.	дружне́йшым	дружне́йшай	дружне́йшым	дружне́йшых

Крыніцы: piskunou2012.

дру́жненька

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
дру́жненька	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

дру́жны

прыметнік, якасны

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Verbum