Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

другі́

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. другі́ друга́я друго́е другі́я
Р. друго́га друго́й
друго́е
друго́га другі́х
Д. друго́му друго́й друго́му другі́м
В. другі́
друго́га
другу́ю друго́е другі́я
Т. другі́м друго́й
друго́ю
другі́м другі́мі
М. другі́м друго́й другі́м другі́х

Крыніцы: piskunou2012.

другі́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. другі́ друга́я друго́е другі́я
Р. друго́га друго́й
друго́е
друго́га другі́х
Д. друго́му друго́й друго́му другі́м
В. другі́
друго́га
другу́ю друго́е другі́я
Т. другі́м друго́й
друго́ю
другі́м другі́мі
М. другі́м друго́й другі́м другі́х

Крыніцы: piskunou2012.

другі́

займеннік, азначальны, безасабовы

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. другі́ друга́я друго́е другі́я
Р. друго́га друго́й друго́га другі́х
Д. друго́му друго́й друго́му другі́м
В. друго́га (адуш.)
другі́ (неадуш.)
другу́ю друго́га другі́х
другі́я
Т. другі́м друго́й другі́м другі́мі
М. другі́м друго́й другі́м другі́х

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

друго́дзень

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
друго́дзень - -

Крыніцы: piskunou2012.

друго́е

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
н.
Н. друго́е
Р. друго́га
Д. друго́му
В. друго́е
Т. другі́м
М. другі́м

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

дру́еўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дру́еўскі дру́еўская дру́еўскае дру́еўскія
Р. дру́еўскага дру́еўскай
дру́еўскае
дру́еўскага дру́еўскіх
Д. дру́еўскаму дру́еўскай дру́еўскаму дру́еўскім
В. дру́еўскі (неадуш.)
дру́еўскага (адуш.)
дру́еўскую дру́еўскае дру́еўскія (неадуш.)
дру́еўскіх (адуш.)
Т. дру́еўскім дру́еўскай
дру́еўскаю
дру́еўскім дру́еўскімі
М. дру́еўскім дру́еўскай дру́еўскім дру́еўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

дружа́ка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дружа́ка дружа́кі
Р. дружа́кі дружа́к
Д. дружа́ку дружа́кам
В. дружа́ку дружа́к
Т. дружа́кам дружа́камі
М. дружа́ку дружа́ках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дружалю́бна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
дружалю́бна дружалю́бней -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

дружалю́бнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. дружалю́бнасць
Р. дружалю́бнасці
Д. дружалю́бнасці
В. дружалю́бнасць
Т. дружалю́бнасцю
М. дружалю́бнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дружалю́бны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дружалю́бны дружалю́бная дружалю́бнае дружалю́бныя
Р. дружалю́бнага дружалю́бнай
дружалю́бнае
дружалю́бнага дружалю́бных
Д. дружалю́бнаму дружалю́бнай дружалю́бнаму дружалю́бным
В. дружалю́бны (неадуш.)
дружалю́бнага (адуш.)
дружалю́бную дружалю́бнае дружалю́бныя (неадуш.)
дружалю́бных (адуш.)
Т. дружалю́бным дружалю́бнай
дружалю́бнаю
дружалю́бным дружалю́бнымі
М. дружалю́бным дружалю́бнай дружалю́бным дружалю́бных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.