Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

другара́дна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
другара́дна	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

другара́днасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

	адз.
Н.	другара́днасць
Р.	другара́днасці
Д.	другара́днасці
В.	другара́днасць
Т.	другара́днасцю
М.	другара́днасці

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

другара́дна-электро́нны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	другара́дна-электро́нны	другара́дна-электро́нная	другара́дна-электро́ннае	другара́дна-электро́нныя
Р.	другара́дна-электро́ннага	другара́дна-электро́ннай другара́дна-электро́ннае	другара́дна-электро́ннага	другара́дна-электро́нных
Д.	другара́дна-электро́ннаму	другара́дна-электро́ннай	другара́дна-электро́ннаму	другара́дна-электро́нным
В.	другара́дна-электро́нны (неадуш.) другара́дна-электро́ннага (адуш.)	другара́дна-электро́нную	другара́дна-электро́ннае	другара́дна-электро́нныя (неадуш.) другара́дна-электро́нных (адуш.)
Т.	другара́дна-электро́нным	другара́дна-электро́ннай другара́дна-электро́ннаю	другара́дна-электро́нным	другара́дна-электро́ннымі
М.	другара́дна-электро́нным	другара́дна-электро́ннай	другара́дна-электро́нным	другара́дна-электро́нных

Крыніцы: piskunou2012.

другара́дна-эмісі́йны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	другара́дна-эмісі́йны	другара́дна-эмісі́йная	другара́дна-эмісі́йнае	другара́дна-эмісі́йныя
Р.	другара́дна-эмісі́йнага	другара́дна-эмісі́йнай другара́дна-эмісі́йнае	другара́дна-эмісі́йнага	другара́дна-эмісі́йных
Д.	другара́дна-эмісі́йнаму	другара́дна-эмісі́йнай	другара́дна-эмісі́йнаму	другара́дна-эмісі́йным
В.	другара́дна-эмісі́йны (неадуш.) другара́дна-эмісі́йнага (адуш.)	другара́дна-эмісі́йную	другара́дна-эмісі́йнае	другара́дна-эмісі́йныя (неадуш.) другара́дна-эмісі́йных (адуш.)
Т.	другара́дна-эмісі́йным	другара́дна-эмісі́йнай другара́дна-эмісі́йнаю	другара́дна-эмісі́йным	другара́дна-эмісі́йнымі
М.	другара́дна-эмісі́йным	другара́дна-эмісі́йнай	другара́дна-эмісі́йным	другара́дна-эмісі́йных

Крыніцы: piskunou2012.

другара́дны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	другара́дны	другара́дная	другара́днае	другара́дныя
Р.	другара́днага	другара́днай другара́днае	другара́днага	другара́дных
Д.	другара́днаму	другара́днай	другара́днаму	другара́дным
В.	другара́дны (неадуш.) другара́днага (адуш.)	другара́дную	другара́днае	другара́дныя (неадуш.) другара́дных (адуш.)
Т.	другара́дным	другара́днай другара́днаю	другара́дным	другара́днымі
М.	другара́дным	другара́днай	другара́дным	другара́дных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

другаразо́вы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	другаразо́вы	другаразо́вая	другаразо́вае	другаразо́выя
Р.	другаразо́вага	другаразо́вай другаразо́вае	другаразо́вага	другаразо́вых
Д.	другаразо́ваму	другаразо́вай	другаразо́ваму	другаразо́вым
В.	другаразо́вы (неадуш.) другаразо́вага (адуш.)	другаразо́вую	другаразо́вае	другаразо́выя (неадуш.) другаразо́вых (адуш.)
Т.	другаразо́вым	другаразо́вай другаразо́ваю	другаразо́вым	другаразо́вымі
М.	другаразо́вым	другаразо́вай	другаразо́вым	другаразо́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

другаразра́днік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	другаразра́днік	другаразра́днікі
Р.	другаразра́дніка	другаразра́днікаў
Д.	другаразра́дніку	другаразра́днікам
В.	другаразра́дніка	другаразра́днікаў
Т.	другаразра́днікам	другаразра́днікамі
М.	другаразра́дніку	другаразра́дніках

Крыніцы: piskunou2012.

другаразра́дны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	другаразра́дны	другаразра́дная	другаразра́днае	другаразра́дныя
Р.	другаразра́днага	другаразра́днай другаразра́днае	другаразра́днага	другаразра́дных
Д.	другаразра́днаму	другаразра́днай	другаразра́днаму	другаразра́дным
В.	другаразра́дны (неадуш.) другаразра́днага (адуш.)	другаразра́дную	другаразра́днае	другаразра́дныя (неадуш.) другаразра́дных (адуш.)
Т.	другаразра́дным	другаразра́днай другаразра́днаю	другаразра́дным	другаразра́днымі
М.	другаразра́дным	другаразра́днай	другаразра́дным	другаразра́дных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

другаро́дка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.	мн.
Н.	другаро́дка	другаро́дкі
Р.	другаро́дкі	другаро́дак
Д.	другаро́дцы	другаро́дкам
В.	другаро́дку	другаро́дак
Т.	другаро́дкай другаро́дкаю	другаро́дкамі
М.	другаро́дцы	другаро́дках

Крыніцы: piskunou2012.

дру́гасна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
дру́гасна	дру́гасней	-

Verbum

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)