неўмяша́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| неўмяша́нне | |
| неўмяша́ння | |
| неўмяша́нню | |
| неўмяша́нне | |
| неўмяша́ннем | |
| неўмяша́нні |
Крыніцы:
неўмяша́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| неўмяша́нне | |
| неўмяша́ння | |
| неўмяша́нню | |
| неўмяша́нне | |
| неўмяша́ннем | |
| неўмяша́нні |
Крыніцы:
неўмяшча́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| неўмяшча́льнасць | |
| неўмяшча́льнасці | |
| неўмяшча́льнасці | |
| неўмяшча́льнасць | |
| неўмяшча́льнасцю | |
| неўмяшча́льнасці |
Крыніцы:
неўмяшча́льны
прыметнік, якасны
| неўмяшча́льны | неўмяшча́льная | неўмяшча́льнае | неўмяшча́льныя | |
| неўмяшча́льнага | неўмяшча́льнай неўмяшча́льнае |
неўмяшча́льнага | неўмяшча́льных | |
| неўмяшча́льнаму | неўмяшча́льнай | неўмяшча́льнаму | неўмяшча́льным | |
| неўмяшча́льны ( неўмяшча́льнага ( |
неўмяшча́льную | неўмяшча́льнае | неўмяшча́льныя ( неўмяшча́льных ( |
|
| неўмяшча́льным | неўмяшча́льнай неўмяшча́льнаю |
неўмяшча́льным | неўмяшча́льнымі | |
| неўмяшча́льным | неўмяшча́льнай | неўмяшча́льным | неўмяшча́льных | |
Крыніцы:
неўнармава́насць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| неўнармава́насць | |
| неўнармава́насці | |
| неўнармава́насці | |
| неўнармава́насць | |
| неўнармава́насцю | |
| неўнармава́насці |
Крыніцы:
неўнармава́ны
прыметнік, адносны
| неўнармава́ны | неўнармава́ная | неўнармава́нае | неўнармава́ныя | |
| неўнармава́нага | неўнармава́най неўнармава́нае |
неўнармава́нага | неўнармава́ных | |
| неўнармава́наму | неўнармава́най | неўнармава́наму | неўнармава́ным | |
| неўнармава́ны ( неўнармава́нага ( |
неўнармава́ную | неўнармава́нае | неўнармава́ныя ( неўнармава́ных ( |
|
| неўнармава́ным | неўнармава́най неўнармава́наю |
неўнармава́ным | неўнармава́нымі | |
| неўнармава́ным | неўнармава́най | неўнармава́ным | неўнармава́ных | |
Крыніцы:
неўнармава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
| неўнармава́ны | неўнармава́ная | неўнармава́нае | неўнармава́ныя | |
| неўнармава́нага | неўнармава́най неўнармава́нае |
неўнармава́нага | неўнармава́ных | |
| неўнармава́наму | неўнармава́най | неўнармава́наму | неўнармава́ным | |
| неўнармава́ны ( неўнармава́нага ( |
неўнармава́ную | неўнармава́нае | неўнармава́ныя ( неўнармава́ных ( |
|
| неўнармава́ным | неўнармава́най неўнармава́наю |
неўнармава́ным | неўнармава́нымі | |
| неўнармава́ным | неўнармава́най | неўнармава́ным | неўнармава́ных | |
Крыніцы:
неўнаро́к
прыслоўе
| неўнаро́к | - | - |
Крыніцы:
неўнікнё́на
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| неўнікнё́на | - | - |
Крыніцы:
неўнікнё́насць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| неўнікнё́насць | |
| неўнікнё́насці | |
| неўнікнё́насці | |
| неўнікнё́насць | |
| неўнікнё́насцю | |
| неўнікнё́насці |
Крыніцы:
неўнікнё́ны
прыметнік, якасны
| неўнікнё́ны | неўнікнё́ная | неўнікнё́нае | неўнікнё́ныя | |
| неўнікнё́нага | неўнікнё́най неўнікнё́нае |
неўнікнё́нага | неўнікнё́ных | |
| неўнікнё́наму | неўнікнё́най | неўнікнё́наму | неўнікнё́ным | |
| неўнікнё́ны ( неўнікнё́нага ( |
неўнікнё́ную | неўнікнё́нае | неўнікнё́ныя ( неўнікнё́ных ( |
|
| неўнікнё́ным | неўнікнё́най неўнікнё́наю |
неўнікнё́ным | неўнікнё́нымі | |
| неўнікнё́ным | неўнікнё́най | неўнікнё́ным | неўнікнё́ных | |
Крыніцы: