Verbum

анлайнавы слоўнік

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т ў ф х ц ч ш э ю я

уга́дчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	уга́дчык	уга́дчыкі
Р.	уга́дчыка	уга́дчыкаў
Д.	уга́дчыку	уга́дчыкам
В.	уга́дчыка	уга́дчыкаў
Т.	уга́дчыкам	уга́дчыкамі
М.	уга́дчыку	уга́дчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

уга́дчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.	мн.
Н.	уга́дчыца	уга́дчыцы
Р.	уга́дчыцы	уга́дчыц
Д.	уга́дчыцы	уга́дчыцам
В.	уга́дчыцу	уга́дчыц
Т.	уга́дчыцай уга́дчыцаю	уга́дчыцамі
М.	уга́дчыцы	уга́дчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

угаі́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	угаю́ся	уго́імся
2-я ас.	уго́ішся	уго́іцеся
3-я ас.	уго́іцца	уго́яцца
Прошлы час
м.	угаі́ўся	угаі́ліся
ж.	угаі́лася
н.	угаі́лася
Дзеепрыслоўе
прош. час	угаі́ўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

угаі́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	угаю́	уго́ім
2-я ас.	уго́іш	уго́іце
3-я ас.	уго́іць	уго́яць
Прошлы час
м.	угаі́ў	угаі́лі
ж.	угаі́ла
н.	угаі́ла
Загадны лад
2-я ас.	угаі́	угаі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час	угаі́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

угайда́ны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	угайда́ны	угайда́ная	угайда́нае	угайда́ныя
Р.	угайда́нага	угайда́най угайда́нае	угайда́нага	угайда́ных
Д.	угайда́наму	угайда́най	угайда́наму	угайда́ным
В.	угайда́ны угайда́нага	угайда́ную	угайда́нае	угайда́ныя угайда́ных
Т.	угайда́ным	угайда́най угайда́наю	угайда́ным	угайда́нымі
М.	угайда́ным	угайда́най	угайда́ным	угайда́ных

Крыніцы: dzsl2007.

угайда́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	угайда́ны	угайда́ная	угайда́нае	угайда́ныя
Р.	угайда́нага	угайда́най угайда́нае	угайда́нага	угайда́ных
Д.	угайда́наму	угайда́най	угайда́наму	угайда́ным
В.	угайда́ны угайда́нага	угайда́ную	угайда́нае	угайда́ныя угайда́ных
Т.	угайда́ным	угайда́най угайда́наю	угайда́ным	угайда́нымі
М.	угайда́ным	угайда́най	угайда́ным	угайда́ных

Кароткая форма: угайда́на.

Крыніцы: dzsl2007.

угайда́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	угайда́юся	угайда́емся
2-я ас.	угайда́ешся	угайда́ецеся
3-я ас.	угайда́ецца	угайда́юцца
Прошлы час
м.	угайда́ўся	угайда́ліся
ж.	угайда́лася
н.	угайда́лася
Загадны лад
2-я ас.	угайда́йся	угайда́йцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час	угайда́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

угайда́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	угайда́ю	угайда́ем
2-я ас.	угайда́еш	угайда́еце
3-я ас.	угайда́е	угайда́юць
Прошлы час
м.	угайда́ў	угайда́лі
ж.	угайда́ла
н.	угайда́ла
Загадны лад
2-я ас.	угайда́й	угайда́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час	угайда́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

уга́канне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

	адз.
Н.	уга́канне
Р.	уга́кання
Д.	уга́канню
В.	уга́канне
Т.	уга́каннем
М.	уга́канні

Крыніцы: piskunou2012.

уга́каць

‘гаварыць "уга"’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	уга́каю	уга́каем
2-я ас.	уга́каеш	уга́каеце
3-я ас.	уга́кае	уга́каюць
Прошлы час
м.	уга́каў	уга́калі
ж.	уга́кала
н.	уга́кала
Загадны лад
2-я ас.	уга́кай	уга́кайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час	уга́каючы

Крыніцы: piskunou2012.