жаўтаві́ца
‘персаніфікаванае паняцце, як асоба’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
жаўтаві́ца |
| Р. |
жаўтаві́цы |
| Д. |
жаўтаві́цы |
| В. |
жаўтаві́цу |
| Т. |
жаўтаві́цай жаўтаві́цаю |
| М. |
жаўтаві́цы |
Крыніцы:
piskunou2012.
жаўтаві́ца
‘персаніфікаванае паняцце, як асоба’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
жаўтаві́ца |
| Р. |
жаўтаві́цы |
| Д. |
жаўтаві́цы |
| В. |
жаўтаві́цу |
| Т. |
жаўтаві́цай жаўтаві́цаю |
| М. |
жаўтаві́цы |
Крыніцы:
piskunou2012.
жаўта́віць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
жаўта́віць |
жаўта́вяць |
| Прошлы час |
| м. |
жаўта́віў |
жаўта́вілі |
| ж. |
жаўта́віла |
| н. |
жаўта́віла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
жаўта́вячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
жаўтаво́чка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
жаўтаво́чка |
жаўтаво́чкі |
| Р. |
жаўтаво́чкі |
жаўтаво́чак |
| Д. |
жаўтаво́чцы |
жаўтаво́чкам |
| В. |
жаўтаво́чку |
жаўтаво́чак |
| Т. |
жаўтаво́чкай жаўтаво́чкаю |
жаўтаво́чкамі |
| М. |
жаўтаво́чцы |
жаўтаво́чках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
жаўтагру́дка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
жаўтагру́дка |
жаўтагру́дкі |
| Р. |
жаўтагру́дкі |
жаўтагру́дак |
| Д. |
жаўтагру́дцы |
жаўтагру́дкам |
| В. |
жаўтагру́дку |
жаўтагру́дак |
| Т. |
жаўтагру́дкай жаўтагру́дкаю |
жаўтагру́дкамі |
| М. |
жаўтагру́дцы |
жаўтагру́дках |
Крыніцы:
piskunou2012.