жаўтапё́ры
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
жаўтапё́ры |
жаўтапё́рая |
жаўтапё́рае |
жаўтапё́рыя |
| Р. |
жаўтапё́рага |
жаўтапё́рай жаўтапё́рае |
жаўтапё́рага |
жаўтапё́рых |
| Д. |
жаўтапё́раму |
жаўтапё́рай |
жаўтапё́раму |
жаўтапё́рым |
| В. |
жаўтапё́ры (неадуш.) жаўтапё́рага (адуш.) |
жаўтапё́рую |
жаўтапё́рае |
жаўтапё́рыя (неадуш.) жаўтапё́рых (адуш.) |
| Т. |
жаўтапё́рым |
жаўтапё́рай жаўтапё́раю |
жаўтапё́рым |
жаўтапё́рымі |
| М. |
жаўтапё́рым |
жаўтапё́рай |
жаўтапё́рым |
жаўтапё́рых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
жаўтапё́с
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
жаўтапё́с |
| Р. |
жаўтапё́су |
| Д. |
жаўтапё́су |
| В. |
жаўтапё́с |
| Т. |
жаўтапё́сам |
| М. |
жаўтапё́се |
Крыніцы:
piskunou2012.
жаўтаплё́с
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
жаўтаплё́с |
| Р. |
жаўтаплё́су |
| Д. |
жаўтаплё́су |
| В. |
жаўтаплё́с |
| Т. |
жаўтаплё́сам |
| М. |
жаўтаплё́се |
Крыніцы:
piskunou2012.
жаўтапу́зік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
жаўтапу́зік |
жаўтапу́зікі |
| Р. |
жаўтапу́зіка |
жаўтапу́зікаў |
| Д. |
жаўтапу́зіку |
жаўтапу́зікам |
| В. |
жаўтапу́зіка |
жаўтапу́зікаў |
| Т. |
жаўтапу́зікам |
жаўтапу́зікамі |
| М. |
жаўтапу́зіку |
жаўтапу́зіках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
жаўтаро́тасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
жаўтаро́тасць |
| Р. |
жаўтаро́тасці |
| Д. |
жаўтаро́тасці |
| В. |
жаўтаро́тасць |
| Т. |
жаўтаро́тасцю |
| М. |
жаўтаро́тасці |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
жаўтаро́ты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
жаўтаро́ты |
жаўтаро́тая |
жаўтаро́тае |
жаўтаро́тыя |
| Р. |
жаўтаро́тага |
жаўтаро́тай жаўтаро́тае |
жаўтаро́тага |
жаўтаро́тых |
| Д. |
жаўтаро́таму |
жаўтаро́тай |
жаўтаро́таму |
жаўтаро́тым |
| В. |
жаўтаро́ты (неадуш.) жаўтаро́тага (адуш.) |
жаўтаро́тую |
жаўтаро́тае |
жаўтаро́тыя (неадуш.) жаўтаро́тых (адуш.) |
| Т. |
жаўтаро́тым |
жаўтаро́тай жаўтаро́таю |
жаўтаро́тым |
жаўтаро́тымі |
| М. |
жаўтаро́тым |
жаўтаро́тай |
жаўтаро́тым |
жаўтаро́тых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
жаўтаро́цік
‘асоба; жывая істота’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
жаўтаро́цік |
жаўтаро́цікі |
| Р. |
жаўтаро́ціка |
жаўтаро́цікаў |
| Д. |
жаўтаро́ціку |
жаўтаро́цікам |
| В. |
жаўтаро́ціка |
жаўтаро́цікаў |
| Т. |
жаўтаро́цікам |
жаўтаро́цікамі |
| М. |
жаўтаро́ціку |
жаўтаро́ціках |
Крыніцы:
piskunou2012.
жаўтаро́цік
‘асоба; жывая істота’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
жаўтаро́цік |
жаўтаро́цікі |
| Р. |
жаўтаро́ціка |
жаўтаро́цікаў |
| Д. |
жаўтаро́ціку |
жаўтаро́цікам |
| В. |
жаўтаро́ціка |
жаўтаро́цікаў |
| Т. |
жаўтаро́цікам |
жаўтаро́цікамі |
| М. |
жаўтаро́ціку |
жаўтаро́ціках |
Крыніцы:
piskunou2012.