Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

жаўтано́сы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. жаўтано́сы жаўтано́сая жаўтано́сае жаўтано́сыя
Р. жаўтано́сага жаўтано́сай
жаўтано́сае
жаўтано́сага жаўтано́сых
Д. жаўтано́саму жаўтано́сай жаўтано́саму жаўтано́сым
В. жаўтано́сы (неадуш.)
жаўтано́сага (адуш.)
жаўтано́сую жаўтано́сае жаўтано́сыя (неадуш.)
жаўтано́сых (адуш.)
Т. жаўтано́сым жаўтано́сай
жаўтано́саю
жаўтано́сым жаўтано́сымі
М. жаўтано́сым жаўтано́сай жаўтано́сым жаўтано́сых

Крыніцы: piskunou2012.

жаўтапё́ры

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. жаўтапё́ры жаўтапё́рая жаўтапё́рае жаўтапё́рыя
Р. жаўтапё́рага жаўтапё́рай
жаўтапё́рае
жаўтапё́рага жаўтапё́рых
Д. жаўтапё́раму жаўтапё́рай жаўтапё́раму жаўтапё́рым
В. жаўтапё́ры (неадуш.)
жаўтапё́рага (адуш.)
жаўтапё́рую жаўтапё́рае жаўтапё́рыя (неадуш.)
жаўтапё́рых (адуш.)
Т. жаўтапё́рым жаўтапё́рай
жаўтапё́раю
жаўтапё́рым жаўтапё́рымі
М. жаўтапё́рым жаўтапё́рай жаўтапё́рым жаўтапё́рых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

жаўтапё́с

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. жаўтапё́с
Р. жаўтапё́су
Д. жаўтапё́су
В. жаўтапё́с
Т. жаўтапё́сам
М. жаўтапё́се

Крыніцы: piskunou2012.

жаўтаплё́с

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. жаўтаплё́с
Р. жаўтаплё́су
Д. жаўтаплё́су
В. жаўтаплё́с
Т. жаўтаплё́сам
М. жаўтаплё́се

Крыніцы: piskunou2012.

жаўтапу́зік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. жаўтапу́зік жаўтапу́зікі
Р. жаўтапу́зіка жаўтапу́зікаў
Д. жаўтапу́зіку жаўтапу́зікам
В. жаўтапу́зіка жаўтапу́зікаў
Т. жаўтапу́зікам жаўтапу́зікамі
М. жаўтапу́зіку жаўтапу́зіках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

жаўтапу́зы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. жаўтапу́зы жаўтапу́зая жаўтапу́зае жаўтапу́зыя
Р. жаўтапу́зага жаўтапу́зай
жаўтапу́зае
жаўтапу́зага жаўтапу́зых
Д. жаўтапу́заму жаўтапу́зай жаўтапу́заму жаўтапу́зым
В. жаўтапу́зы (неадуш.)
жаўтапу́зага (адуш.)
жаўтапу́зую жаўтапу́зае жаўтапу́зыя (неадуш.)
жаўтапу́зых (адуш.)
Т. жаўтапу́зым жаўтапу́зай
жаўтапу́заю
жаўтапу́зым жаўтапу́зымі
М. жаўтапу́зым жаўтапу́зай жаўтапу́зым жаўтапу́зых

Крыніцы: piskunou2012.

жаўтаро́тасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. жаўтаро́тасць
Р. жаўтаро́тасці
Д. жаўтаро́тасці
В. жаўтаро́тасць
Т. жаўтаро́тасцю
М. жаўтаро́тасці

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

жаўтаро́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. жаўтаро́ты жаўтаро́тая жаўтаро́тае жаўтаро́тыя
Р. жаўтаро́тага жаўтаро́тай
жаўтаро́тае
жаўтаро́тага жаўтаро́тых
Д. жаўтаро́таму жаўтаро́тай жаўтаро́таму жаўтаро́тым
В. жаўтаро́ты (неадуш.)
жаўтаро́тага (адуш.)
жаўтаро́тую жаўтаро́тае жаўтаро́тыя (неадуш.)
жаўтаро́тых (адуш.)
Т. жаўтаро́тым жаўтаро́тай
жаўтаро́таю
жаўтаро́тым жаўтаро́тымі
М. жаўтаро́тым жаўтаро́тай жаўтаро́тым жаўтаро́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

жаўтаро́цік

‘асоба; жывая істота’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. жаўтаро́цік жаўтаро́цікі
Р. жаўтаро́ціка жаўтаро́цікаў
Д. жаўтаро́ціку жаўтаро́цікам
В. жаўтаро́ціка жаўтаро́цікаў
Т. жаўтаро́цікам жаўтаро́цікамі
М. жаўтаро́ціку жаўтаро́ціках

Крыніцы: piskunou2012.

жаўтаро́цік

‘асоба; жывая істота’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. жаўтаро́цік жаўтаро́цікі
Р. жаўтаро́ціка жаўтаро́цікаў
Д. жаўтаро́ціку жаўтаро́цікам
В. жаўтаро́ціка жаўтаро́цікаў
Т. жаўтаро́цікам жаўтаро́цікамі
М. жаўтаро́ціку жаўтаро́ціках

Крыніцы: piskunou2012.