агу́ззе
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
агу́ззе |
| Р. |
агу́ззя |
| Д. |
агу́ззю |
| В. |
агу́ззе |
| Т. |
агу́ззем |
| М. |
агу́ззі |
Крыніцы:
piskunou2012.
агу́канне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
агу́канне |
| Р. |
агу́кання |
| Д. |
агу́канню |
| В. |
агу́канне |
| Т. |
агу́каннем |
| М. |
агу́канні |
Крыніцы:
piskunou2012.
агу́каннік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
агу́каннік |
агу́каннікі |
| Р. |
агу́канніка |
агу́каннікаў |
| Д. |
агу́канніку |
агу́каннікам |
| В. |
агу́канніка |
агу́каннікаў |
| Т. |
агу́каннікам |
агу́каннікамі |
| М. |
агу́канніку |
агу́канніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
агу́канніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
агу́канніца |
агу́канніцы |
| Р. |
агу́канніцы |
агу́канніц |
| Д. |
агу́канніцы |
агу́канніцам |
| В. |
агу́канніцу |
агу́канніц |
| Т. |
агу́канніцай агу́канніцаю |
агу́канніцамі |
| М. |
агу́канніцы |
агу́канніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
агу́каны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
агу́каны |
агу́каная |
агу́канае |
агу́каныя |
| Р. |
агу́канага |
агу́канай агу́канае |
агу́канага |
агу́каных |
| Д. |
агу́канаму |
агу́канай |
агу́канаму |
агу́каным |
| В. |
агу́каны (неадуш.) агу́канага (адуш.) |
агу́каную |
агу́канае |
агу́каныя (неадуш.) агу́каных (адуш.) |
| Т. |
агу́каным |
агу́канай агу́канаю |
агу́каным |
агу́канымі |
| М. |
агу́каным |
агу́канай |
агу́каным |
агу́каных |
Крыніцы:
piskunou2012.
агу́кацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
агу́каюся |
агу́каемся |
| 2-я ас. |
агу́каешся |
агу́каецеся |
| 3-я ас. |
агу́каецца |
агу́каюцца |
| Прошлы час |
| м. |
агу́каўся |
агу́каліся |
| ж. |
агу́калася |
| н. |
агу́калася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
агу́кайся |
агу́кайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
агу́каючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
агу́каць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
агу́каю |
агу́каем |
| 2-я ас. |
агу́каеш |
агу́каеце |
| 3-я ас. |
агу́кае |
агу́каюць |
| Прошлы час |
| м. |
агу́каў |
агу́калі |
| ж. |
агу́кала |
| н. |
агу́кала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
агу́кай |
агу́кайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
агу́каючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
агука́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
агука́ю |
агука́ем |
| 2-я ас. |
агука́еш |
агука́еце |
| 3-я ас. |
агука́е |
агука́юць |
| Прошлы час |
| м. |
агука́ў |
агука́лі |
| ж. |
агука́ла |
| н. |
агука́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
агука́й |
агука́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
агука́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.