пруцяны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пруцяны́ |
пруцяна́я |
пруцяно́е |
пруцяны́я |
| Р. |
пруцяно́га |
пруцяно́й пруцяно́е |
пруцяно́га |
пруцяны́х |
| Д. |
пруцяно́му |
пруцяно́й |
пруцяно́му |
пруцяны́м |
| В. |
пруцяны́ (неадуш.) пруцяно́га (адуш.) |
пруцяну́ю |
пруцяно́е |
пруцяны́я (неадуш.) пруцяны́х (адуш.) |
| Т. |
пруцяны́м |
пруцяно́й пруцяно́ю |
пруцяны́м |
пруцяны́мі |
| М. |
пруцяны́м |
пруцяно́й |
пруцяны́м |
пруцяны́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пры́
прыназоўнік
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыабдыма́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыабдыма́ю |
прыабдыма́ем |
| 2-я ас. |
прыабдыма́еш |
прыабдыма́еце |
| 3-я ас. |
прыабдыма́е |
прыабдыма́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прыабдыма́ў |
прыабдыма́лі |
| ж. |
прыабдыма́ла |
| н. |
прыабдыма́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыабдыма́й |
прыабдыма́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыабдыма́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыаб’е́ктны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыаб’е́ктны |
прыаб’е́ктная |
прыаб’е́ктнае |
прыаб’е́ктныя |
| Р. |
прыаб’е́ктнага |
прыаб’е́ктнай прыаб’е́ктнае |
прыаб’е́ктнага |
прыаб’е́ктных |
| Д. |
прыаб’е́ктнаму |
прыаб’е́ктнай |
прыаб’е́ктнаму |
прыаб’е́ктным |
| В. |
прыаб’е́ктны (неадуш.) прыаб’е́ктнага (адуш.) |
прыаб’е́ктную |
прыаб’е́ктнае |
прыаб’е́ктныя (неадуш.) прыаб’е́ктных (адуш.) |
| Т. |
прыаб’е́ктным |
прыаб’е́ктнай прыаб’е́ктнаю |
прыаб’е́ктным |
прыаб’е́ктнымі |
| М. |
прыаб’е́ктным |
прыаб’е́ктнай |
прыаб’е́ктным |
прыаб’е́ктных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
прыабня́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыабніму́ся |
прыабні́мемся |
| 2-я ас. |
прыабні́мешся |
прыабні́мецеся |
| 3-я ас. |
прыабні́мецца |
прыабні́муцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыабня́ўся |
прыабнялі́ся |
| ж. |
прыабняла́ся |
| н. |
прыабняло́ся |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыабнімі́ся |
прыабнімі́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыабня́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыабня́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыабдыму́ся |
прыабды́мемся |
| 2-я ас. |
прыабды́мешся |
прыабды́мецеся |
| 3-я ас. |
прыабды́мецца |
прыабды́муцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыабня́ўся |
прыабнялі́ся |
| ж. |
прыабняла́ся |
| н. |
прыабняло́ся |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыабнімі́ся |
прыабнімі́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыабня́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыабы́класць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыабы́класць |
| Р. |
прыабы́класці |
| Д. |
прыабы́класці |
| В. |
прыабы́класць |
| Т. |
прыабы́класцю |
| М. |
прыабы́класці |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыабяца́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыабяца́нне |
прыабяца́нні |
| Р. |
прыабяца́ння |
прыабяца́нняў |
| Д. |
прыабяца́нню |
прыабяца́нням |
| В. |
прыабяца́нне |
прыабяца́нні |
| Т. |
прыабяца́ннем |
прыабяца́ннямі |
| М. |
прыабяца́нні |
прыабяца́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.