прыабяца́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| прыабяца́нне | прыабяца́нні | |
| прыабяца́ння | прыабяца́нняў | |
| прыабяца́нню | прыабяца́нням | |
| прыабяца́нне | прыабяца́нні | |
| прыабяца́ннем | прыабяца́ннямі | |
| прыабяца́нні | прыабяца́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)