дранку́лька
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дранку́лька |
дранку́лькі |
| Р. |
дранку́лькі |
дранку́лек |
| Д. |
дранку́льцы |
дранку́лькам |
| В. |
дранку́льку |
дранку́лькі |
| Т. |
дранку́лькай дранку́лькаю |
дранку́лькамі |
| М. |
дранку́льцы |
дранку́льках |
Крыніцы:
piskunou2012.
дранку́ля
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дранку́ля |
дранку́лі |
| Р. |
дранку́лі |
дранку́ль |
| Д. |
дранку́лі |
дранку́лям |
| В. |
дранку́лю |
дранку́лі |
| Т. |
дранку́ляй дранку́ляю |
дранку́лямі |
| М. |
дранку́лі |
дранку́лях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
драннава́та
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| драннава́та |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012.
драннава́ты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
драннава́ты |
драннава́тая |
драннава́тае |
драннава́тыя |
| Р. |
драннава́тага |
драннава́тай драннава́тае |
драннава́тага |
драннава́тых |
| Д. |
драннава́таму |
драннава́тай |
драннава́таму |
драннава́тым |
| В. |
драннава́ты (неадуш.) драннава́тага (адуш.) |
драннава́тую |
драннава́тае |
драннава́тыя (неадуш.) драннава́тых (адуш.) |
| Т. |
драннава́тым |
драннава́тай драннава́таю |
драннава́тым |
драннава́тымі |
| М. |
драннава́тым |
драннава́тай |
драннава́тым |
драннава́тых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дра́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дра́нне |
| Р. |
дра́ння |
| Д. |
дра́нню |
| В. |
дра́нне |
| Т. |
дра́ннем |
| М. |
дра́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
дра́ннік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дра́ннік |
дра́ннікі |
| Р. |
дра́нніка |
дра́ннікаў |
| Д. |
дра́нніку |
дра́ннікам |
| В. |
дра́ннік |
дра́ннікі |
| Т. |
дра́ннікам |
дра́ннікамі |
| М. |
дра́нніку |
дра́нніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Драну́ха
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Драну́ха |
| Р. |
Драну́хі |
| Д. |
Драну́се |
| В. |
Драну́ху |
| Т. |
Драну́хай Драну́хаю |
| М. |
Драну́се |
дранцве́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дранцве́нне |
| Р. |
дранцве́ння |
| Д. |
дранцве́нню |
| В. |
дранцве́нне |
| Т. |
дранцве́ннем |
| М. |
дранцве́нні |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
дранцве́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дранцве́ю |
дранцве́ем |
| 2-я ас. |
дранцве́еш |
дранцве́еце |
| 3-я ас. |
дранцве́е |
дранцве́юць |
| Прошлы час |
| м. |
дранцве́ў |
дранцве́лі |
| ж. |
дранцве́ла |
| н. |
дранцве́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дранцве́й |
дранцве́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дранцве́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дра́ны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дра́ны |
дра́ная |
дра́нае |
дра́ныя |
| Р. |
дра́нага |
дра́най дра́нае |
дра́нага |
дра́ных |
| Д. |
дра́наму |
дра́най |
дра́наму |
дра́ным |
| В. |
дра́ны (неадуш.) дра́нага (адуш.) |
дра́ную |
дра́нае |
дра́ныя (неадуш.) дра́ных (адуш.) |
| Т. |
дра́ным |
дра́най дра́наю |
дра́ным |
дра́нымі |
| М. |
дра́ным |
дра́най |
дра́ным |
дра́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.