Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

дэісты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дэісты́чны дэісты́чная дэісты́чнае дэісты́чныя
Р. дэісты́чнага дэісты́чнай
дэісты́чнае		 дэісты́чнага дэісты́чных
Д. дэісты́чнаму дэісты́чнай дэісты́чнаму дэісты́чным
В. дэісты́чны (неадуш.)
дэісты́чнага (адуш.)		 дэісты́чную дэісты́чнае дэісты́чныя (неадуш.)
дэісты́чных (адуш.)
Т. дэісты́чным дэісты́чнай
дэісты́чнаю		 дэісты́чным дэісты́чнымі
М. дэісты́чным дэісты́чнай дэісты́чным дэісты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дэ́ісус

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дэ́ісус дэ́ісусы
Р. дэ́ісуса дэ́ісусаў
Д. дэ́ісусу дэ́ісусам
В. дэ́ісус дэ́ісусы
Т. дэ́ісусам дэ́ісусамі
М. дэ́ісусе дэ́ісусах

Крыніцы: piskunou2012.

дэісу́сны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дэісу́сны дэісу́сная дэісу́снае дэісу́сныя
Р. дэісу́снага дэісу́снай
дэісу́снае		 дэісу́снага дэісу́сных
Д. дэісу́снаму дэісу́снай дэісу́снаму дэісу́сным
В. дэісу́сны (неадуш.)
дэісу́снага (адуш.)		 дэісу́сную дэісу́снае дэісу́сныя (неадуш.)
дэісу́сных (адуш.)
Т. дэісу́сным дэісу́снай
дэісу́снаю		 дэісу́сным дэісу́снымі
М. дэісу́сным дэісу́снай дэісу́сным дэісу́сных

Крыніцы: piskunou2012.

дэ́йдвуд

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дэ́йдвуд дэ́йдвуды
Р. дэ́йдвуда дэ́йдвудаў
Д. дэ́йдвуду дэ́йдвудам
В. дэ́йдвуд дэ́йдвуды
Т. дэ́йдвудам дэ́йдвудамі
М. дэ́йдвудзе дэ́йдвудах

Крыніцы: piskunou2012.

дэ́йксіс

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дэ́йксіс дэ́йксісы
Р. дэ́йксіса дэ́йксісаў
Д. дэ́йксісу дэ́йксісам
В. дэ́йксіс дэ́йксісы
Т. дэ́йксісам дэ́йксісамі
М. дэ́йксісе дэ́йксісах

Крыніцы: piskunou2012.

дэйкты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дэйкты́чны дэйкты́чная дэйкты́чнае дэйкты́чныя
Р. дэйкты́чнага дэйкты́чнай
дэйкты́чнае		 дэйкты́чнага дэйкты́чных
Д. дэйкты́чнаму дэйкты́чнай дэйкты́чнаму дэйкты́чным
В. дэйкты́чны (неадуш.)
дэйкты́чнага (адуш.)		 дэйкты́чную дэйкты́чнае дэйкты́чныя (неадуш.)
дэйкты́чных (адуш.)
Т. дэйкты́чным дэйкты́чнай
дэйкты́чнаю		 дэйкты́чным дэйкты́чнымі
М. дэйкты́чным дэйкты́чнай дэйкты́чным дэйкты́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Дэ́йл

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. Дэ́йл Дэ́йлы
Р. Дэ́йла Дэ́йлаў
Д. Дэ́йлу Дэ́йлам
В. Дэ́йла Дэ́йлаў
Т. Дэ́йлам Дэ́йламі
М. Дэ́йле Дэ́йлах

дэйнацэфа́л

‘вымерлая рэптылія’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дэйнацэфа́л дэйнацэфа́лы
Р. дэйнацэфа́ла дэйнацэфа́лаў
Д. дэйнацэфа́лу дэйнацэфа́лам
В. дэйнацэфа́ла дэйнацэфа́лаў
Т. дэйнацэфа́лам дэйнацэфа́ламі
М. дэйнацэфа́ле дэйнацэфа́лах

Крыніцы: piskunou2012.

дэйтагра́ма

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дэйтагра́ма дэйтагра́мы
Р. дэйтагра́мы дэйтагра́м
Д. дэйтагра́ме дэйтагра́мам
В. дэйтагра́му дэйтагра́мы
Т. дэйтагра́май
дэйтагра́маю		 дэйтагра́мамі
М. дэйтагра́ме дэйтагра́мах

Крыніцы: piskunou2012.

дэйтала́кс

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. дэйтала́кс
Р. дэйтала́ксу
Д. дэйтала́ксу
В. дэйтала́кс
Т. дэйтала́ксам
М. дэйтала́ксе

Крыніцы: piskunou2012.