Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дэзадара́нтны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дэзадара́нтны	дэзадара́нтная	дэзадара́нтнае	дэзадара́нтныя
Р.	дэзадара́нтнага	дэзадара́нтнай дэзадара́нтнае	дэзадара́нтнага	дэзадара́нтных
Д.	дэзадара́нтнаму	дэзадара́нтнай	дэзадара́нтнаму	дэзадара́нтным
В.	дэзадара́нтны дэзадара́нтнага	дэзадара́нтную	дэзадара́нтнае	дэзадара́нтныя дэзадара́нтных
Т.	дэзадара́нтным	дэзадара́нтнай дэзадара́нтнаю	дэзадара́нтным	дэзадара́нтнымі
М.	дэзадара́нтным	дэзадара́нтнай	дэзадара́нтным	дэзадара́нтных

Крыніцы: tsblm1996.

дэзадара́тар

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	дэзадара́тар	дэзадара́тары
Р.	дэзадара́тара	дэзадара́тараў
Д.	дэзадара́тару	дэзадара́тарам
В.	дэзадара́тар	дэзадара́тары
Т.	дэзадара́тарам	дэзадара́тарамі
М.	дэзадара́тары	дэзадара́тарах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дэзадарацы́йны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дэзадарацы́йны	дэзадарацы́йная	дэзадарацы́йнае	дэзадарацы́йныя
Р.	дэзадарацы́йнага	дэзадарацы́йнай дэзадарацы́йнае	дэзадарацы́йнага	дэзадарацы́йных
Д.	дэзадарацы́йнаму	дэзадарацы́йнай	дэзадарацы́йнаму	дэзадарацы́йным
В.	дэзадарацы́йны (неадуш.) дэзадарацы́йнага (адуш.)	дэзадарацы́йную	дэзадарацы́йнае	дэзадарацы́йныя (неадуш.) дэзадарацы́йных (адуш.)
Т.	дэзадарацы́йным	дэзадарацы́йнай дэзадарацы́йнаю	дэзадарацы́йным	дэзадарацы́йнымі
М.	дэзадарацы́йным	дэзадарацы́йнай	дэзадарацы́йным	дэзадарацы́йных

Крыніцы: piskunou2012.

дэзадара́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	дэзадара́цыя
Р.	дэзадара́цыі
Д.	дэзадара́цыі
В.	дэзадара́цыю
Т.	дэзадара́цыяй дэзадара́цыяю
М.	дэзадара́цыі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дэзаксіда́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	дэзаксіда́цыя
Р.	дэзаксіда́цыі
Д.	дэзаксіда́цыі
В.	дэзаксіда́цыю
Т.	дэзаксіда́цыяй дэзаксіда́цыяю
М.	дэзаксіда́цыі

Крыніцы: piskunou2012.

дэзактывава́ны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дэзактывава́ны	дэзактывава́ная	дэзактывава́нае	дэзактывава́ныя
Р.	дэзактывава́нага	дэзактывава́най дэзактывава́нае	дэзактывава́нага	дэзактывава́ных
Д.	дэзактывава́наму	дэзактывава́най	дэзактывава́наму	дэзактывава́ным
В.	дэзактывава́ны (неадуш.) дэзактывава́нага (адуш.)	дэзактывава́ную	дэзактывава́нае	дэзактывава́ныя (неадуш.) дэзактывава́ных (адуш.)
Т.	дэзактывава́ным	дэзактывава́най дэзактывава́наю	дэзактывава́ным	дэзактывава́нымі
М.	дэзактывава́ным	дэзактывава́най	дэзактывава́ным	дэзактывава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

дэзактывава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дэзактывава́ны	дэзактывава́ная	дэзактывава́нае	дэзактывава́ныя
Р.	дэзактывава́нага	дэзактывава́най дэзактывава́нае	дэзактывава́нага	дэзактывава́ных
Д.	дэзактывава́наму	дэзактывава́най	дэзактывава́наму	дэзактывава́ным
В.	дэзактывава́ны (неадуш.) дэзактывава́нага (адуш.)	дэзактывава́ную	дэзактывава́нае	дэзактывава́ныя (неадуш.) дэзактывава́ных (адуш.)
Т.	дэзактывава́ным	дэзактывава́най дэзактывава́наю	дэзактывава́ным	дэзактывава́нымі
М.	дэзактывава́ным	дэзактывава́най	дэзактывава́ным	дэзактывава́ных

Кароткая форма: дэзактывава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

дэзактывава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дэзактывава́ны	дэзактывава́ная	дэзактывава́нае	дэзактывава́ныя
Р.	дэзактывава́нага	дэзактывава́най дэзактывава́нае	дэзактывава́нага	дэзактывава́ных
Д.	дэзактывава́наму	дэзактывава́най	дэзактывава́наму	дэзактывава́ным
В.	дэзактывава́ны (неадуш.) дэзактывава́нага (адуш.)	дэзактывава́ную	дэзактывава́нае	дэзактывава́ныя (неадуш.) дэзактывава́ных (адуш.)
Т.	дэзактывава́ным	дэзактывава́най дэзактывава́наю	дэзактывава́ным	дэзактывава́нымі
М.	дэзактывава́ным	дэзактывава́най	дэзактывава́ным	дэзактывава́ных

Кароткая форма: дэзактывава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

дэзактывава́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	-	-
2-я ас.	-	-
3-я ас.	дэзактыву́ецца	дэзактыву́юцца
Прошлы час
м.	дэзактывава́ўся	дэзактывава́ліся
ж.	дэзактывава́лася
н.	дэзактывава́лася

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дэзактывава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	дэзактыву́ю	дэзактыву́ем
2-я ас.	дэзактыву́еш	дэзактыву́еце
3-я ас.	дэзактыву́е	дэзактыву́юць
Прошлы час
м.	дэзактывава́ў	дэзактывава́лі
ж.	дэзактывава́ла
н.	дэзактывава́ла
Загадны лад
2-я ас.	дэзактыву́й	дэзактыву́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час	дэзактыву́ючы

Крыніцы: dzsl2007, sbm2012, tsbm1984.

Verbum

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)